تبیین اجتماعی تروریسم در غرب آسیا؛ تاثیر اعتماد بر تروریسم در سالهای 2007 تا 2020
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
3 دانشیار گروه علوم سیاسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
10.22034/srq.2024.434713.4125چکیده
برای تبیین تروریسم در غرب آسیا بهویژه پس از حادثه یازدهم سپتامبر 2001 تلاشهای بسیاری صورت گرفته، اما حاصل این تلاشها عمدتاً منجر به تبیینهای اقتصادی، سیاسی یا روانشناختی شده و تبیین اجتماعی تروریسم، بهویژه با تمرکز بر مولفه اعتماد، مورد توجه چندانی نبوده است. بر این اساس، در مقاله حاضر این پرسش مورد توجه قرار گرفته که اعتماد چه تأثیری بر تروریسم در غرب آسیا داشته است؟ در پاسخ به پرسش مذکور فرض بر این است که میان اعتماد به عنوان یک متغیر اجتماعی و تروریسم در غرب آسیا رابطه معناداری وجود دارد. برای آزمون این فرضیه میزان همبستگی میان دادههای اعتماد به عنوان متغیر مستقل و تروریسم به عنوان متغیر وابسته با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 22 تحلیل شده است. تحلیل دادهها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندمتغیره از نوع گام به گام حاکی از آن است که اعتماد بینالمللی به ترتیب 36 و 82درصد از تغییرات تعداد گروههای تروریستی و تعداد حملات آنها را تبیین میکند، در حالی که اعتماد نهادی تقریباً 33درصد از تغییرات شدت خشونت اعمالی توسط گروههای تروریستی را توضیح میدهد. با توجه به مقادیر بتا، میتوان گفت اعتماد بینالمللی بر تعداد گروههای تروریستی و تعداد حملات آنها تأثیر مثبت و اعتماد نهادی بر شدت خشونت گروههای تروریستی تأثیر منفی داشته است.