تأثیر روش ذخیره کردن تفاله دانه انار بر ترکیب شیمیایی و فراسنجه های تجزیه پذیری شکمبه ای آن
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد تغذیه دام، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند، بیرجند - ایران
2 دانشیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند، بیرجند - ایران
doi
10.22059/jap.2012.32042چکیده
دانه انار (حاوی 5/47 درصد ماده خشک) به مدت 70 روز در سطلهای پلاستیکی سه کیلویی سیلو شد و سپس ترکیب شیمیایی، غلظت ترکیبات فنلی و فراسنجههای تجزیهپذیری شکمبهای ماده خشک و نیز تجزیهپذیری شکمبهای و پس از شکمبهای ماده خشک دانه سیلو شده و نیز دانه خشک شده تعیین گردید. نتایج نشان داد سیلو کردن سبب کاهش معنیدار میزان کل ترکیبات فنلی، تانن کل، اسید گالیک، اسید تانیک، پونیکالین و پونیکالاژین A شد اما غلظت تاننهای متراکم، اسید الاژیک و پونیکالاژین B تحت تأثیر روش ذخیرهسازی قرار نگرفت. فراسنجههای تجزیهپذیری شکمبهای ماده خشک، بخش سریع تجزیه، کند تجزیه و تجزیهپذیری مؤثر در نرخ عبورهای 02/0، 05/0 و 08/0 در ساعت تحت تأثیر روش ذخیرهسازی قرار نگرفت. سیلو کردن سبب افزایش معنیدار گوارشپذیری شکمبهای ماده خشک و گوارشپذیری ماده خشک در کل دستگاه گوارش و کاهش معنیدار ثابت نرخ تجزیه ماده خشک و گوارشپذیری پس از شکمبهای ماده خشک گردید (05/0P<). براساس نتایج این تحقیق سیلو کردن تفاله دانه انار ارزش غذایی این پسماند خوراکی را بهبود میبخشد.
