زمینهها و عللِ تطویل منازعات قومی: بررسی موردی مسأله کرد در ترکیه
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه بوعلی سینا همدان، ایران.
doi
10.22034/srq.2024.428967.4118چکیده
برخی منازعات قومی علیرغم فراز و نشیبهای طولانی مدت تداوم مییابد و با عدم غلبه یک طرف بر دیگری یا نرسیدن به توافق، به نظر لاینحل میرسند. ظاهراً منازعه قومی کردی/ پ.ک.ک در ترکیه از این نمونههاست. در این مقاله پس از بررسی نظریات مهم توضیحدهنده بروز منازعات قومی و نظریه تطویل پیتر کلمن، مدل سادهای طرح میشود که بیان میکند چگونه نارضایتیهای ناشی از زمینههای داخلی میتواند توسط نخبگان قومی، چارچوببندی شده و ابرازشود. در ادامه با مطالعه موردی پ.ک.ک استدلال میشود که این گروه از داخل جریانهای چپ ترکیه سربرآورده و در مطالبات خویش، علاوه بر عقبماندگی، حقوق قومی/ ملی و استقلال کردستان را نیز مطرح میساخت. در عمل، مباررات مسلحانه در مناطق جنوب شرق ترکیه، خونریزی و خشم، تخلیه هزاران روستا و انتقال اهالی به شهرهای بزرگ، برقراری حالت فوقالعاده و تشکیل مارپیچ خشونت را موجب شد. علیرغم پاسخگویی به اغلب مطالبات و رفع محدودیتهای حکومت کودتاگران و حالت فوقالعاده، پ.ک.ک و اوجآلان و احزاب سیاسی مرتبط، مطالبات جدیدتری را مطرح کردهاند. به نظر میرسد که در کنار حمایت خارجی، سازماندهی و روشهای جدید تامین مالی پ.ک.ک، موقعیت ژئوپلیتیک مناطق کردنشین، امکان تعقیب جدی افراد مسلح و تصرف کمپهای آنها را دشوار ساخته و مرزهای نفوذپذیر عراق و سوریه و فروپاشی نسبی دولت در این کشورها، چشمانداز ختم منازعه دولت ترکیه و پ.ک.ک را مبهم ساخته است.