کاربست نیایش در کارگفتهای امام علی(ع) در میدانهای جنگ با تأکید بر اسلوب تسبیح بر اساس نظریه کنشگفتاری جان سرل
نویسندگان
1 دانشگاه پیام نور
2 دانشجوی دکتنرای مردمشناسی دانشگاه آزاد تهران مرکز
3 دانشکده علوم قران ،حدیث و نهج البلاغه دانشگاه پیام نور
doi
10.30465/alavi.2024.46031.2573چکیده
نهجالبلاغه شامل قالبهای متفاوت گفتگو با خداوند است. توجه امام علی(ع) به این مسئله، در بافتهای گوناگون سخن، سبب شد تا عبارات دعایی امام در میدانهای نبرد با تأکید بر اسلوب تسبیح، برگزیده شود. عبارات تسبیحی نهجالبلاغه، بهمثابه کنشهای گفتاری است که با روش تحلیلی- توصیفی و با استفاده از منابع کتابخانهای به بررسی آن پرداخته شد. در این پژوهش مشخص شد که این کارگفتها هر چند دربردارنده تعبیر یا خوانش عاطفی است، اما با گذر از ساختار صوری عبارات، هریک از کارگفتها دارای تعابیر و خوانشهای متعدد است که گوینده از ساختارهای نهفته و پیچیده عبارات برای تبیین معانی و اقناع مخاطب بهره برده است. چارچوب نظری این مقاله نظریه کنشگفتاری جان سرل انتخاب شد. با کاربست این نظریه مشاهده شد کنشهای عاطفی، ترغیبـی، اظهـاری به ترتیب پر بسامدترین کنشها در عبارات تسبیحی نهجالبلاغه در میدان نبرد است و کنشهای اعلامی و تعهدی در کارگفتهای امام علی(ع) در میدان نبرد کاربرد کمتری داشته است.