شناسایی فرصتهای توسعۀ گردشگری زبان فارسی با رویکرد زبانشناسی اجتماعی تعاملی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 استاد زبان شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 دانشیار زبان شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
4 استادیار زبان شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.48311/LRR.16.2.2چکیده
گردشگری زبان در سطح بینالمللی، یکی از حوزههای رو به رشد و جذابی است که میتواند فرصتهای مناسبی برای رشد و توسعۀ جوامع محلی ایجاد کند. بررسی و شناسایی فرصتهای توسعۀ گردشگری زبان فارسی نیز میتواند به توسعۀ گردشگری در ایران کمک شایانی کند. هدف پژوهش حاضر، شناسایی فرصتهای توسعۀ گردشگری زبان فارسی با رویکرد زبانشناسی اجتماعی تعاملی است. روش پژوهش حاضر کیفی و از نوع پژوهشهای اکتشافی است و از لحاظ هدف جزء پژوهشهای کاربردی بهشمار میآید. مشارکتکنندگان در این پژوهش شامل خبرگان و افراد مجرب در حوزۀ گردشگری زبان، استادان رشتۀ گردشگری، زبانشناسی و راهنمایان تورهای گردشگری بودند و از روش نمونهگیری هدفمند در پژوهش استفاده شده است. برای گردآوری اطلاعات مصاحبههای عمیق و نیمهساختاریافتهای با شرکتکنندگان انجام گرفت و با 27 مصاحبه اشباع نظری حاصل شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از روش تحلیل محتوا با استفاده از نرمافزار MXQDA، استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که فرصتهای توسعۀ گردشگری زبان فارسی از شش مقولۀ اصلی تشکیل شده است که شامل فرصتهای محلی ـ منطقهای، ملی ـ اجتماعی، توسعۀ بینالمللی، محیطی، اقتصادی و رشد و توسعۀ است. برای استفاده از این فرصتها باید برنامههای مناسبی تدوین کرد.
