معیارهای تشخیص ناروا بودن فرهنگ عمومی از نگاه نهجالبلاغه در بعد اجتماعی
نویسندگان
1 گروه جامعه شناسی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه
2 دانشجوی دکتری
doi
10.30465/alavi.2024.47983.2629چکیده
یکی از بایستههای جامعه امروزی توجه به فرهنگعمومی است. وضعیت فرهنگ جامعه حکایتگر وضعیت عمومی آن جامعه از میزان پایبندی و عدم پایبندی افراد آن به هنجارهاست. هنجارهای فرهنگی از منظر جامعهشناختی، شامل ارزشها، آداب و رسوم یا عرف و قوانین میشود. با توجه به اینکه سخنان امیرالمؤمنینعلیهالسلامبه بعدارزشی فرهنگعمومی بیشتر توجه دارد، در این تحقیق درصددیم در بعداجتماعی و از جنبه ارزشی آن، با مراجعه به نهجالبلاغه و استخراج و تحلیل گزارههای مرتبط مورد بررسی قرار دهیم. در پاسخ به این سوال که چه معیارهایی را برای تشخیص ناروایی فرهنگ در بعد اجتماعی میتوان از نهجالبلاغه بدست آورد، به معیارهایی همانند ظلمپیشگی، عیبجویی، شایعهپردازی، عقبگردفرهنگی، قطعارتباط با دیگران، منتگذاری در یاری دیگران، خلفوعده، سوءظن، چاپلوسی و سخنچینی، بعنوان معیارهای ناروایی و عدم مطلوبیت آن در جامعه دینی بر مبنای مبانی اسلامی با استفاده از یانهادیین کار موجب پرهیز از زادهظلم پیشگی عیب جویی شایعه پردازی قعب گرد فرهنگی قطع ارتباط با دیگران خلف وعده سوء ظن وبه مبانی انروش تحلیل کیفی محتوای گزارهها به نتیجه رسیدهایم که برخی از رفتارهای مردم در قالب فرهنگ عمومی طبق گزارههای نهجالبلاغه نارواست که باید اصلاح شوند.
