ارزیابی اثرات فعالیتهای نو زمینساخت بر نمایههای شکل حوضه (مطالعه موردی: زیر حوضههای زنجانرود)
نویسندگان
1 گروه جغرافیایی طبیعی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 گروه جغرافیایی طبیعی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 گروه جغرافیایی طبیعی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 گروه جغرافیایی طبیعی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.48308/esrj.2023.104054چکیده
استقرار رژیم تنشی معاصر در هر منطقه، نو زمینساخت آن منطقه محسوب میشود. بررسی مورفولوژی حوضهها با کمک نمایههای مختلف یکی از روشهای برآورد وضعیت نوزمینساخت آن منطقه میباشد که در دو دهه اخیر موردتوجه محققان بوده است. هدف این پژوهش، بررسی رابطه نو زمینساخت و شکل حوضههای زنجانرود و مقایسه آنها میباشد. زمینشناسی، توپوگرافی، لایه رقومی ارتفاع (DEM) دادهای پژوهش و نرمافزارهای GIS، WMS و Microsoft Ecxel نیز ابزارهای مفهومی پژوهش را تشکیل دادهاند. نتایج نشان میدهد که بر اساس نمایه شکل حوضه (Bs)، 8 زیر حوضه با بالاترین ارقام در پهنه شمالغربی حوضه قرار داشته و حاکی از بالاترین سطح دخالت نوزمینساخت این بخش از حوضه اصلی میباشد. قرار گرفتن 5 زیر حوضه با نمایه بالاتر از 4 در پهنه شمالغرب نیز میتواند تقویتکننده این فرضیه باشد. زیرا سطح فعالیت نوزمینساختی در نیمه غربی نسبت به نیمه شرقی حوضه بالاتر است. این نتایج با پراکنش گسلهای فعال منطقه نیز همخوانی دارد. در این میان، 18زیرحوضه با سطح پویایی پایین، در نیمه جنوبشرقی حوضه فراوانی بیشتری دارند. همچنین تحلیلها نشان داد که ضلع جنوبشرقی ازنظر پویایی و دخالت زمینساخت فعال در رده سوم قرار داشته و درنهایت ضلع شمالشرقی دارای پایینترین سطح فعالیت نو زمینساختی است. این پژوهش برای نخستین بار تمامی زیرحوضه-های زنجانرود را از منظر نو زمینساخت و شکل حوضهها موردبررسی قرار داده و مشخص کرد که شکل زیرحوضهها در پهنه شمالغرب حوضه زنجانرود بیشتر متأثر از زمینساخت بوده و از طرفی نمایههای مختلف همبستگی بالایی نداشته و بهطور مجزا نتایج بهتری نشان می دهند.نتایج و بحثدر راستای اهداف تعیینشده برای مطالعه حاضر، ابتدا شکل زیرحوضههای موردمطالعه با استفاده از نمایههای مختلف کمّی سازی شد. سپس وضعیت ظاهری زیرحوضهها با استفاده از نمایههای مختلف شکل حوضه ارزیابی و در ادامه نمایههای مختلف شکل حوضه از نظر همخوانی در نتایج مربوط به زمینساخت بررسی شدند. درنهایت نیز نو زمینساخت زیرحوضهها با بهرهگیری از نتایج نمایههای شکل حوضه و اطلاعات مربوط به گسلهای منطقه برآورد شده است. طبق ارقام به دست آمده نمایهها، زیر حوضه کزبر دارای بیشترین حد کشیدگی است که به همراه 7 زیر حوضه با کشیدگی بسیار بالا در نیمه غربی حوضه زنجانرود تجمع یافتهاند. از میان 18 زیر حوضه با نمایه شکل 2 تا 3، فراوانی زیرحوضههای این رده از نمایه شکل در نیمه جنوبشرقی حوضه بیشتر است. از تعداد 8 زیر حوضه با نمایه شکل کمتر از 2 در نیمه شرقی حوضه زنجانرود 1 زیر حوضه در پهنه شمالی و 7 زیر حوضه در پهنه جنوبی حوضه قرار دارند که در نیمه جنوبشرقی متمرکز شدهاند. زیر حوضه موسوم به بالادست به دلیل پوشش سرشاخههای حوضه در مقیاس وسیع و نامتداول بودن شکل و در نتیجه قابل قیاس نبودن آن با سایر زیرحوضهها، در طبقهبندی لحاظ نشده است.نتیجهگیرینتیجه حاصل از طبقهبندی نمایهها نشان داد که تمرکز زیرحوضههای با کشیدگی و در نتیجه با تحرک نوزمینساختی بالا در محدوده شمالغربی حوضه زنجانرود و بهویژه در پهنه شمالی این قسمت از حوضه است. این یافته تحقیق با آخرین نقشه تهیه شده از گسلهای فعال منطقه همخوانی دارد که در آن تمرکز گسلهای فرعی (ازجمله گسل سهرین، گسل قرهچریان و گسل کناوند) در قسمت شمالغربی حوضه میباشد. طبق نتایج به دست آمده از بررسی شکل حوضهها، ضلع جنوبغربی حوضه زنجانرود دارای سطح متوسط فعالیت نو زمینساخت است که این یافته در کنار نتایج مربوط به قسمت شمالغربی میتواند تقویتکننده فرضیه فعالتر بودن نیمه غربی حوضه زنجانرود نسبت به نیمه شرقی آن باشد. ضلع جنوبشرقی حوضه نیز دارای سطح تحرک زمینساختی متوسط بوده و نسبت به پهنه شمالشرقی حوضه تحرک نوزمینساختی بالاتری دارد. همانطور که پژوهشهای پیشین نیز نشان دادهاند گسلهای متعددی در مورفولوژی منطقه دخیل هستند.