استخراج الگوهای کاربری ساحلی و پایش تغییرات آن در جزیره قشم با رویکرد مدیریت ساخت و سازهای ساحلی
نویسندگان
1 گروه مهندسی عمران- مدیریت ساخت، واحد قشم، دانشگاه آزاد اسلامی، قشم، ایران
2 گروه مهندسی عمران، واحد بندرعباس، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرعباس، ایران
3 گروه مهندسی معماری، واحد بندرعباس، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرعباس، ایران
doi
10.48308/esrj.2023.103142چکیده
مقدمه: تغییرات کاربری ساحلی جزیره قشم میتوانند دلایل متفاوتی داشته باشد که بررسی نشده است. پژوهشگران از تصاویر با وضوح متوسط بهویژه دادههای ماهوارهای لندست برای استخراج الگوهای کاربری ساحلی استفاده نمودهاند که با تفکیک مکانی 30 متری این تصاویر که در ناحیه ساحلی مرز مشترک اکوسیستمهای ساحلی- دریایی میباشد، خطاهایی وجود دارد. به همین دلیل در پژوهش حاضر از سری عکسهای هوایی با دقت بالا و مقیاسهای 1:10.000 و 1:20.000 برای استخراج الگوهای کاربری ساحلی و پایش تغییرات آن برای دوره 51 سال گذشته استفاده شده است. اهداف این پژوهش نیز در راستای اثبات فرضیه مبنی بر بررسی و تحلیل تغییرات کاربری ساحلی جزیره قشم و نحوه تغییرات آن در طی نیمقرن اخیر میباشد.مواد و روشها: محدوده مورد مطالعه در عرض 2500 متری از خط ساحلی به سمت خشکی جزیره قشم تعریف گردید و الگوهای کاربری ساحلی در این محدوده بررسی شد. ابتدا از عکسهای هوایی جزیره قشم در سالهای 1346، 1369، 1374، 1386 و 1396 استفاده شد. بعد از برداشت نقاط کنترل و مرجع مختصاتی، عکسها زمینمرجع شده و کاربریهای اراضی و خط ساحلی در نرمافزار ArcGIS استخراج شد. به منظور پیشبینی مساحت کاربری انسانساخت و ارتباط آن با عوارض جغرافیایی و معیارهای محیطی در گستره نواحی ساحلی جزیره قشم، از مدل رگرسیون وزندار جغرافیایی استفاده شد.نتایج و بحث: نتایج نشان داد اراضی بایر، تپههای صخرهای و جنگلهای پراکنده به ترتیب با فراوانی نسبی 3/29، 7/23 و 3/10 درصد، الگوهای غالب کاربری ساحلی قشم هستند. در سالهای 1346 تا 1396، اراضی بایر، کشاورزی، تپههای صخرهای، جنگل مانگرو و صخرههای ساحلی به ترتیب 4851، 297، 7099، 219 و 2938 هکتار کاهش یافته است؛ اما سکونتگاههای انسانی، تپه ماهور، سواحل گلی، سواحل ماسهای، اسکله - بنادر و نواحی صنعتی به ترتیب 2094، 3813، 136، 5351، 644 و 1249 هکتار افزایش یافته است. در نواحی شرقی به ویژه محور درگهان - قشم، بیشترین تغییرات کاربری ساحلی مربوط به ساختوسازهای انسانی شامل احداث شهرک صنعتی طولا، توسعه سکونتگاه شهری قشم و درگهان، احداث اسکلههای بهمن، ذاکری، توسعه شهر درگهان و اسکله لافت بوده است و مساحت شهر ساحلی قشم در ساحل شرقی از 450 هکتار در سال 1386 به 730 هکتار در سال 1396 افزایش یافت و رشد شهر به سمت جنوب و جنوبغربی بوده است. مدل رگرسیون وزندار جغرافیایی نشان داد که با متغیرهای فاصله از زیستگاههای طبیعی، مناطق حفاظت شده، چشماندازهای ساحلی و بندرگاه میتوان مساحت کاربری انسانساخت را پیشبینی نمود.نتیجه گیری: تحلیل و بررسی عکسهای هوایی جزیره قشم در محدوده ساحلی به عرض 2500 متر از خط ساحل در سالهای 1346 تا 1396 در یک بازه 51 ساله نشان داد کاربریهای اراضی بایر که فاقد پوشش جنگلی هستند، تپههای صخرهای و پوششهای جنگلی تنک و پراکنده، کاربریهای غالب نواحی ساحلی جزیره قشم هستند؛ اما برنامهریزیهای انجام شده، سیاستگذاری و توسعه صنعت اکوتوریسم و همچنین ظرفیت صنایع دریایی و انرژی منجر به توسعه انسانی و ساختوسازهای صنعتی، تجاری و مسکونی در نواحی ساحلی قشم به ویژه در سالهای 1374 تا 1396 گردید.