تاثیر روش ساخت و خواص فاز سفت بر عملکرد ترموویسکوالاستیک پلیمر حافظهدار بر پایه پلییورتان مورد استفاده در داربستهای پزشکی
نویسندگان
1 مکانیک، ساخت و تولید/دانشگاهتربیت مدرس، تهران
2 استادیار دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه تهران
3 دانشکده هماتولوژی دانشگاه تربیت مدرس
4 دانشجو دکتری دانشگاه تربیت مدرس
5 دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه تربیت مدرس
doi
چکیده
پلیمرهای حافظهداری توانایی ذخیره و بازیابی یک شکل از پیش تعریف شده را دارند. رفتار حافظهداری با دو مشخصهی بازیابی شکل و بازیابی تنش مرتبط است. بازیابی کامل شکل و افزایش تنش بازیابی از چالشهای پیشروی این مواد میباشد. در این مقاله آمیزه پلیمری حافظهدار پلییورتان و پلیکاپرولاکتون با قابلیت تحریک دمایی به دو روش اختلاط مذاب و روش حلال ساخته شد و رفتار ترموویسکوالاستیک آن تحلیل شد. دو نوع پلییورتان با ساختار شیمیایی یکسان به عنوان فاز سفت و پلیکاپرولاکتون به عنوان فاز نرم در آمیزه استفاده شد. نتایج نشاندهنده آن است که ساخت آمیزه به روش حلال مزایایی مانند کیفیت ظاهری مناسب و بدون عیب، عاری بودن از ترک و حفره، افزایش مدول ذخیره و مدول اتلاف و عدم نوسان مقادیر مدول ذخیره و اتلاف را دارا میباشد. آمیزه ساخته شده با پلییورتان با سفتی کمتر خواص حافظهداری بهتری را نتیجه داد. برای بررسی خواص حافظهداری، آزمایش بازیابی شکلی با پیشکرنش 25% در دمای ℃ 60 انجام شد. همچنین آزمایش بازیابی تنش با اعمال پیشکرنش 25%در دماهای ℃ 60، ℃ 45 و ℃ 37 بر روی آمیزه هوشمند ساخته شده به روش حلال انجام شد. تابع بازیابی تنش بسیار متاثر از دمای مرحلهی تغیییر شکل بود. بیشینه تنش و آهنگ بازیابی در نمونهی با دمای تغییر شکل ℃ 45 مشاهده شد. یک نمونه استنت به روش حلال ساخته شد و نتایج بازیابی شکلی آن نشان داد که بازیابی به صورت کامل و در زمانی کمتر از 5/0 ثانیه در دمای ℃ 60 اتفاق افتاد.
