آموزه‌های سیاسی نهج‌البلاغه در رسالۀ طب‌الممالک قطب‌الدین نیریزی

نویسندگان

1 دانشگاه میبد - گروه علوم قرآن و نهج البلاغه

2 استاد تمام، دانشگاه میبد، گروه علوم قرآن و حدیث

3 استادیار، دانشگاه میبد، گروه تاریخ و ایران‌شناسی

4 گروه علوم قرآن و حدیث - دانشکده الهیات دانشگاه میبد

doi
10.30465/alavi.2022.7672
چکیده

یکی از مهم­ترین رسائل سیاسی در اواخر دوره صفویه، رساله "طب الممالک" است­که توسط «سید قطب­الدین محمد نیریزی شیرازی»درباره اصلاح شیوه حکمرانی تألیفیافته است. بخش قابل­ توجهی از این رساله، دربردارنده آموزه­­های سیاسی نهج‌البلاغه است­که نیریزی با استمداد از آن، در پی اصلاح وضعیت نامطلوب اجتماعی و سیاسی عصر خود برآمده است. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلیو با رویکردکتاب‌خانه­ای-اسنادی درصدد است تا جایگاه نهج­البلاغه را در حل چالش­های اجتماعی و سیاسی در این دوره­ ارزیابیکرده است.یافته­های پژوهش نشان می­دهدکه رسالهنیریزی ادغامی از اندیشه سیاسی نهج­البلاغه، اندیشه پادشاهی و اخلاق سیاسی شکل گرفته است و با استناد از آموزه­های سیاسی نهج البلاغه، درصدد پاسخگویی به مسائلی از قبیل فساداداریوبحراناقتصادی،نبودنهادنظارتیدر قدرت،بی‌اعتناییبه فرامین قرآنی وسنت معصومین بوده است.