طراحی یک مدل حمل و نقل در حوزه ی بحران: مدل سازی و حل ابتکاری
نویسندگان
1 مهندسی صنایع، دانشگاه فردوسی مشهد، نویسنده پاسخگو
2 گروه مهندسی صنایع، دانشگاه فردوسی مشهد
3 مهندسی صنایع، دانشگاه فردوسی مشهد
4 مهندسی صنایع، دانشگاه فردوسی مشهد
doi
چکیده
بحران های طبیعی (مانند زلزله، سیل، طوفان) به دلیل ماهیت غیرمترقبه بودنشان، خسارات سنگین و جبران ناپذیری را به ملتها وارد می کنند. با بروز شرایط بحرانی و در نتیجه کاهش توانمندی ها به دلیل آسیبدیدگی زیرساختها، تقاضا برای کالاها و خدمات لجستیکی افزایش مییابد. فرآیندهایی که در هنگام امدادرسانی پس از وقوع یک بحران به انجام می رساند، لازم است به نحوی برنامه ریزی شوند تا در کوتاه ترین زمان ممکن پاسخگوی نیاز آسیبدیدگان باشند. در این بین نحوهی توزیع کالاها و خدمات امدادی از جایگاه ویژه ای برخوردار است. مدل معرفی شده در این مقاله به ارائهی سیاستی جدید و کاربردی برای توزیع کالاهای مورد نیاز آسیبدیدگان با شروع از چند انبار مرکزی می پردازد. از آنجایی که در عمل امکان امدادرسانی مستقیم، به تکتک آسیب دیدگان وجود ندارد؛ در این مسئله، فرض کاربردی و جدیدی را به منظور تسریع در امدادرسانی در نظر گرفتیم که به دو طریق تقاضای نقاط تأمین می شود: یا نقاطِ تقاضا مستقیماً توسط وسایل نقلیه ملاقات می شوند یا توسط نقاطِ ملاقات شده، پوشش داده می شوند. هدف نهایی در این مسئله حداقلسازی زمان امدادرسانی (مجموع زمان های سفر وسیله ی نقلیه و زمان طی مسیرِ آسیبدیدگان به طور پیاده تا نقاط ملاقات شده) است. مدل ارائه شده بر روی مجموعه ای از داده های تولید شده مورد بررسی قرار گرفته است. به علت محدودیت روش دقیق در پاسخدهی در زمان معقول با کیفیت مناسب، روشی ابتکاری ارائه شده است که به حل مسئله در زمانی بسیار کوتاه و با کیفیتی خوب پرداخته است.