بررسی پیوند آموزش با سایر بخشهای اقتصادی ایران در مقایسه با سنگاپور با رویکرد بردار ویژه
نویسندگان
1 استادیار دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی، دانشگاه شهید چمران اهواز
2 استاد دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی، دانشگاه شهید چمران اهواز
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد رشته علوم اقتصادی، دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
10.30473/egdr.2021.57996.6155چکیده
برخی کارشناسان بر این باورند توسعه آموزش در ایران موجب توسعه و افزایش رشد اقتصادی نشدهاست. در مقابل، کشور سنگاپور توانسته بر مبنای توسعه آموزش به رشد اقتصادی و پیشرفت بالایی دست یابد. هدف این پژوهش، مقایسه ایران و سنگاپور در پیوندهای آموزش با کل اقتصاد و بخش-های اقتصادی است. برای بررسی پیوندهای آموزش با بخشهای اقتصادی و تعیین جایگاه آن در بین دیگر بخشها، از پیوند پسین، پیوند پیشین و پیوند کل و از رویکرد بردار ویژه استفاده میشود. برای این منظور از جدول داده-ستانده سال 1390 ایران و سال 2011 سنگاپور که در 31 بخش تجمیع شدهاند، استفاده شدهاست.نتایج بیانگر آن است که شاخص پیوند پسین آموزش در سنگاپور 45 درصد بیشتر از ایران است. از طرفی شاخص پیوند پیشین آموزش برای سنگاپور 135 درصد بیشتر از ایران است و خدمات آموزشی در سنگاپور بیشتر عرضهمحور است تا تقاضامحور. همچنین شاخص پیوند کل آموزش برای سنگاپور 86 درصد بیشتر از ایران است و نشاندهنده تحرک بالای بخش آموزش در سنگاپور نسبت به ایران است. از نظر رتبهبندی پیوندها، بخش آموزش در بین بخشهای اقتصادی در ایران از موقعیت نسبتا پایینی برخوردار است. بهطوری که، در بین 31 فعالیت اقتصادی این بخش در شاخص پیوند پسین رتبه 28، در شاخص پیوند پیشین رتبه 30 و در شاخص پیوند کل رتبه 31 را دارد. در مقابل برای سنگاپور این بخش در شاخص پیوند پسین رتبه 30 و در شاخص پیوند پیشین رتبه 3 و در شاخص پیوند کل رتبه 18 را دارد.