بررسی اثر تحقیق و توسعه خارجی بر شاخص رفاه اجتماعی در کشورهای تحریم‌شده

نویسندگان

1 استادیار دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی دانشگاه بوعلی سینا

2 دانشجوی دکتری اقتصاد توسعه دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی دانشگاه بوعلی سینا- همدان

3 استاد دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی دانشگاه بوعلی سینا- همدان

4 دانشیار دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی دانشگاه بوعلی سینا

doi
10.30473/egdr.2021.57270.6118
چکیده

این پژوهش نشان می‌دهد بخش عظیمی از این امر به علت نادیده گرفتن شکاف فناوری بین کشورهای درحال توسعه و توسعه یافته است. چرا که رفاه در کشورهای درحال توسعه به شدت تحت‌تأثیر واردات فناوری از کشورهای توسعه‌یافته قرار می‌گیرد. مطالعه حاضر به بررسی اثر سرریز تحقیق و توسعه خارجی بر رفاه کشورهای تحریم‌شده طی دوره زمانی 2000 تا 2016 با استفاده از روش اقتصاد سنجی پانل دیتا پرداخته است. نتایج نشان داد که اثر متقابل سرریز تحقیق و توسعه خارجی بر سرمایه انسانی تأثیر مثبت و معناداری بر شاخص رفاه اجتماعی سن دارد و یک درصد افزایش در اثر متقابل سرریز تحقیق و توسعه خارجی بر سرمایه انسانی منجر به 10 درصد افزایش در شاخص رفاه اجتماعی سن می‌گردد. همچنین مخارج دولت، درآمد سرانه و شاخص قیمت مصرف‌کننده تأثیر مثبت و معناداری بر شاخص رفاه اجتماعی سن دارد و هر یک درصد افزایش این متغیرها به ترتیب منجر به 9، 94 و 19 درصد افزایش در شاخص رفاه اجتماعی سن می‌گردد. متغیر مجازی تحریم ارتباط منفی با شاخص رفاه اجتماعی سن دارد که البته ضریب آن معنادار نیست. با توجه به نتایج پژوهش به سیاستمداران توصیه می‌شود زمینه جذب سرریز تحقیق و توسعه خارجی را فراهم و با استفاده از انباشت سرریز تحقیق و توسعه خارجی و سرمایه انسانی در جهت افزایش رفاه اجتماعی جوامع بکوشند.