نقش دستور موقت دیوان بینالمللی دادگستری در تضمین حقوق بشر: مطالعه موردی پرونده بازگشت تحریمهای ایالات متحده علیه ایران
نویسندگان
1 دانشیار گروه حقوق عمومی و بین الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی
2 دانشجوی دکتری گروه حقوق عمومی دانشکده حقوق، الهیا ت و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقا ت دانشگاه آزاد اسلامی تهران. ایران
3 استادیار گروه حقوق بین الملل عمومی دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی تهران. ایران
doi
چکیده
یکی از مهمترین صلاحیتهای دیوان بینالمللی دادگستری، صدور دستور موقت است که نقش مهمی در راستای تضمین و ارتقای حقوق بشر ایفا می کند. از طرفی، وحدت رویه حقوقی مستقل در این زمینه می تواند بعد پیشگیرانه حقوق بین المللی را تقویت نماید. از مهمترین پروندههایی که اخیراً در دیوان منجر به صدور دستور موقت شده است، پرونده شکایت جمهوری اسلامی ایران از ایالات متحده آمریکا در خصوص خروج یکطرفه از توافق برنامه جامع اقدام مشترک و برقراری مجدد تحریمها علیه مردم ایران بوده که بنابر دادخواست تقدیمی ایران منجر به نقض گسترده حقوق بشر در کشور شده است. پرسش اصلی مقاله حاضر آن است که دستور موقت دیوان بینالمللی دادگستری چطور و تا چه اندازه میتواند در ممانعت از نقض حقوق بشر در ایران مؤثر باشد؟