بررسی تغییرات دمایی، رطوبتی و شواهد یخچالی در پلئیستوسن پایانی (مطالعه موردی: دره کونه گورگ، شمال غربی پیرانشهر)
نویسندگان
1 گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.48308/esrj.2023.103878چکیده
مقدمه: بررسی ژئومورفولوژی یخچالها و تغییرات شرایط اقلیمی گذشته آنها از مباحث عمده قلمروهای کوهستانی میباشد. این پژوهش به بررسی شواهد یخچالی در اقلیم گذشته دره کونه گورگ در شمال غربی پیرانشهر با استفاده از مشاهدات میدانی و کارهای آزمایشگاهی و بازسازی دما و بارش انجام شده است. همچنین شناسایی توالی تراسهای جدید و قدیم این منطقه و مقایسه و مطابقت آنها با تراسهای رودخانه زیوکه شاخه اصلی رودخانه زاب کوچک نیز مورد بررسی قرار گرفته است.مواد و روشها: دادههای مورد استفاده در این پژوهش شامل، نقشههای توپوگرافی، تصاویر لندست 8، دادههای اقلیمی مشاهدات میدانی و نمونهبرداری بوده است. محدوده مورد مطالعه و دادههای ارتفاعی از نقشههای توپوگرافی 1:50000 و طی بازدیدهای مکرر با GPS اندازهگیری و استخراج شده است. مراحل کار شامل بازدید میدانی، برداشت نمونههای رسوب از دره کونه گورگ و عکسبرداری از آنها، برداشت نمونههای سنگ، تکمیل اطلاعات میدانی و شواهد فعالیت یخچالها در کواترنر بوده است. بحث و نتایج: نتایج حاصله از روش پورتر، برفمرز منطقه 6/2563 متر و با روش بیشترین ارتفاع یخرفت جانبی ارتفاع 2571 متر میباشد. آنومالی دمایی و بارش به ترتیب 45/6 درجه سانتیگراد و 8/233 میلیمتر مشخص شده است. آزمایشXRD نشان داد که در نمونه سطحی بیشترین مقدار را کانیهای کلریت و الیت و در نمونه عمقی کانی کائولن فراوانی بیشتری دارد. شواهد یخچالی شامل مورنهای کناری تا ارتفاع 2272 متری کشیده شدهاند. یخرفتها به شکل پادگانههای جدید که احتمالا مربوط به دوره وورم هستند در هر دو طرف دره و در ارتفاع پایینتر و تراسهای قدیمی در ارتفاع بالاتر (2606 متری) قرار دارند و با کف دره 60 تا 80 متر اختلاف ارتفاع دارند. دره شمالی منطقه تا ارتفاع 2720 متری و دره جنوبی تا ارتفاع 2686 متری امتداد داشته و حالت U شکل خود را تا حدودی حفظ کرده است. از ویژگیهای اصلی سیرکهای کونه گورگ، حالت وانی شکل و کشیده آن میباشد. سه پادگانه آبرفتی در حاشیه رودخانه شناسایی شده است.نتیجهگیری: بهطور کلی شواهد و آثار یخچالی مربوط به اقلیم دیرینه در منطقه مطالعاتی نشاندهنده این است که منطقه مورد مطالعه در اواخر پلئیستوسن و حتی در هولوسن تحتتأثیر عملکرد یخچال بوده است. بقایای پادگانهها و تودههای یخرفتی در ارتفاعات پایینتر از سیرکهای یخچالی سه مقطع برشی تغییر شیب را نشان میدهد که در برخی دامنهها به صورت تودههای یخرفتی سیمان شده در میان انبوهی از یخرفتهای جدید، برونزد دارد. آزمایش دانهبندی و XRD از نمونههای رسوب یخچالی در کنار بازسازی دما و بارش گویای تغییرات افزایش بارش و کاهشی دما گذشته نسبت به زمان حال است.