بررسی عوامل مؤثر بر توسعه مالی در ایران مبتنی بر رویکرد بیزین
نویسندگان
1 دانشیار گروه اقتصاد اسلامی دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه قم
2 دانشجوی دکتری اقتصاد، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه قم
doi
10.30473/egdr.2020.52772.5804چکیده
توسعه مالی از جمله عواﻣل مهم و مؤثر بر فرایند ﺗﻮﺳﻌﻪ اﻗﺘﺼﺎدی است و مورد توجه برنامهریزان و سیاستگذاران قرار دارد. توسعه مالی مفهومی چند وجهی است که علاوه بر بعد پولی و بانکی، ابعاد دیگری چون آزادی بخش مالی، کیفیت مقررات و نظارت حاکم بر این بخش، پیشرفتهای فناوری و ظرفیتهای نهادی موجود را نیز شامل میشود. بر این اساس مطالعه حاضر، ضمن شناسایی 16 متغیر مؤثر بر شاخص توسعه مالی، به رتبهبندی آنها در کشور ایران با استفاده از روش متوسطگیری بیزینی (BMA) طی سالهای (1396-1370) میپردازد. نتایج مبنی بر احتمال شمول متغیرها در الگو حاکی از آن است که نسبت نقدینگی و ریسک اعتباری از جمله مؤثرترین عوامل اقتصادی بر توسعه مالی ایران هستند. اندازه دولت، نرخ تورم، باز بودن تجاری، نسبت اوراق مشارکت و اندازه بازار بانکی نیز به ترتیب رتبه سوم تا هفتم را در الگوی توسعه مالی به خود اختصاص دادهاند. متغیرهای مذکور شاخص توسعه مالی را در جهت مثبت تحت تأثیر قرار دادهاند. همچنین متغیرهای رتبه کنترل فساد و رتبه اثر بخشی دولت به ترتیب با احتمال وقوع 44% و 36% مؤثرترین عوامل غیراقتصادی و نهادی در الگوی توسعه مالی کشور ایران میباشند و شاخص توسعه مالی را در جهت منفی متأثر میسازند. از سوی دیگر رابطه با اهمیتی بین کسری بودجه دولت و توسعه مالی در ایران با توجه به احتمال پایین حضور این متغیر در الگو مشاهده نمیشود؛ به نظر میرسد که این متغیر تنها از کانال سایر متغیرهای لحاظ شده در الگو میتواند بر توسعه مالی تأثیرگذار باشد.