بررسی توصیفی معدن قدیمی زغالسنگ کنیجکلای زیرآب با هدف ایجاد نخستین پارک - موزه معدنی کشور
نویسندگان
1 گروه هنر، دانشگاه فنی و حرفهای تهران، تهران، ایران
2 گروه آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
doi
10.48308/esrj.2023.102103چکیده
مطالعه ویژگیهای معادن زغالسنگ به خصوص شاه تونل کنیج کلای زیرآب در محدوده دانشگاه شهید بهشتی جهت تاسیس پارک موزه معدنی با هدف کارآفرینی ژئوتوریسم درحوزه آبخیز تالار صورت گرفت. روش انجام مطالعه توصیفی – تحلیلی بوده و جهت اخذ اطلاعات اسناد و مدارک از سال 1320 تاکنون از شرکت زغالسنگ البرز مرکزی و مصاحبه شفاهی با مدیران و کارشناسان انجام گردید. به علاوه با کار میدانی وسیع نقشه منطقه تهیه گردید و شاهتونل و محوطه بیرونی آن به عنوان پارک - موزه تعریف شد. اصل بر تغییرکاربری تونل و محوطه آن جهت ایجاد بستر ژئوتوریسم و موزه معدنی با حفظ میراث معدنکاری است. جهت تبدیل شاهتونل به فضای زیرزمینی گردشگری معدنی لازم است سطح مقطع تونل بزرگتر و تیب آرک 3/7 لحاظ گردد تا تردد با پای پیاده و واگن امکانپذیر شود. به علاوه در فاصله 350 متری دهانه تونل، باید فضای زیرزمینی به طول 90 متر و سطح مقطع با تیب آرک 8/13 طراحی و حفاری شود تا مکان مناسبی جهت نمایشگاه و فروشگاه سنگ، فسیل و مصنوعات معدنی تاسیس نمود. همچنین تونل فروردین در شرق شاهتونل به طول 150 متر نیاز به بازسازی و تعمیرات دارد. جهت تهویه شاهتونل و تونل فروردین به ترتیب به دستگاههای فن CBM6 و CBM5 و برزنت تهویه هوا موردنیاز است. مجموع طول تونل فروردین، شاهتونل و تونل رابط 900 متر محاسبه شده. مساحت محوطه بیرونی تونل با احتساب منابع طبیعی 32000 متر مربع است که از دید ژئوتوریسم و موزه معدنی به 4 بلوک قابل تقسیم بوده و شامل ورودی، رودخانه ذبح دره و شاهتونل، بخش فرهنگی و موزه، محل اسکان است.