تحلیل و بررسی نوحههای رایج در میناب با تأکید بر اشعار منصف، مسیحا، قضائی، و معروف
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناس ارشد دانشگاه آزاد اسلامی جیرفت
2 استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی جیرفت
3 - استادیار گروهعلوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان تهران- ایران - بندرعباس
4 آموزش و پرورش
doi
10.30465/alavi.2021.5681چکیده
در شهر کهن میناب، شاعران با فهم این نکته که نوحه گفتن و نوحه خواندن در رثای امامان پاداش اخروی و دنیایی دارد به شعر نوحه و مرثیه روی آوردند چنانچه از قرن 11 تا کنون شاعران مرثیه سرای زیادی در میناب داریم که تخصصی نوحه گفته اند اما پژوهشی در تحلیل آثار آنان صورت نگرفته است، در واقع شاعران میناب از سیصد سال پیش با سرودن دلنامههای گوناگون، ارادت خود را به خاندان عصمت و طهارت ابراز داشتهاند و بدین صورت گامی در جهت زنده نگه داشتن حماسهی نینوا برداشتهاند.نوحه هایی که از شاعران گذشته میناب مانده بالغ بر 500 نوحه میشود که این مقاله با روش تحلیل محتوا و با ابزار کتابخانه به بررسی و تحلیل چند نوحه از شاعران گذشته میناب در قرون یازده و دوازده میپردازد و معلوم میشود تعزیه، عزا و نوحه سرایی، تخصص اصلی شاعران میناب بوده که در گذشته رواج داشته و امروزه نیز در مقیاس محدودتری به شیوه گذشته دنبال میشود و بعضی از شاعران دیگر این شهر نیز، با زبان و سبک تازه، اشعار مراثی و پایداری در کارنامه شعری خود دنبال میکنند.
