تبیین و تحلیل معماری سازه در راستای بهینه سازی انرژی نهفته ساختمان در جغرافیای شهر تهران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری معماری، واحد بین الملل کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، جزیره کیش، ایران
2 استادیار معماری، واحد بین الملل کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، جزیره کیش، ایران
3 دانشیار معماری، واحد بین الملل کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، جزیره کیش، ایران
doi
10.22034/jgeoq.2022.306307.3319چکیده
طی تحقیقات گذشته مشخص شده که انرژی نهفتۀ ساختمان در کشورهای در حال توسعه دو برابر کشورهای توسعه یافته است. لذا اهمیت بهینه سازی انرژی نهفته بیش از پیش هویدا میگردد. مسئلۀ مهم این است که چگونه میتوان سازه یک ساختمان را با توجه به انرژی نهفته آن طراحی نمود؟ هدف این پژوهش ارائه راهکاری است تا بتوان در مراحل مختلف طراحی سازه، به کمترین سطوح انرژی نهفته در اسکلت ساختمان دست یافت. در این مقاله ابتدا به کلیات مبحث پرداخته شده و مبانی نظری بحث مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفته است. سپس روش تحقیق شرح داده شده و نتایج و تفاسیر آنها ارائه شده است. در این مقاله، برای محاسبه انرژی نهفته اسکلت ساختمان، تاثیر عوامل مختلف مانند: ابعاد مقطع اعضای سازه، مصالح مورد استفاده در بتن و نوع فولاد مصرفی مورد بررسی قرار گرفته است. بدین منظور یک ساختمان با پلان مشخص، در ابعاد مختلف اعضای خمشی، در 81 مدل جداگانه بوسیلۀ نرم افزار طراحی شده و براساس اطلاعات خروجی، سعی شده است تا با ارائۀ راهکارهایی نسبتا ساده در طراحی سازه، کمترین مقدار انرژی نهفته اسکلت بدست آید. همچنین پس از شناخت و ارائۀ راهکارها، مقادیر صرفه جویی انرژی متناظر هر راهکار محاسبه و میزان کاهش مصرف حاملهای انرژی در کل کشور برآورد شده است. نتایج تحقیق حاضر نشان میدهد که در یک سازۀ ساختمان میتوان با انتخاب مناسب ابعاد اعضا و نسبت فوالد و بتن در مقطع، انرژی نهفته اسکلت ساختمان را کاهش داد.