رویکردی پدیدارشناسانه به تجارب مدیران مدارس از توسعه مشارکت زیست‌محیطی فراگیران

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان

2 دانشیار گروه مدیریت آموزشی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان

3 استاد گروه مدیریت آموزشی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان

doi
10.22099/jcr.2023.7174
چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی تجارب مدیران از توسعه مشارکت زیست‌محیطی فراگیران و بررسی موانع و چالش‌های آن‌ها در مدارس شهر سنندج انجام شد. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی توصیفی انجام ‌شده و در ابتدا ۱۶ مدرسه از بین مدارس شهر سنندج به‌صورت هدفمند انتخاب شدند و ابزار گردآوری داده‌ها مصاحبه نیمه ساختاریافته، مشاهدات میدانی و اطلاعات رسانه‌ای بوده و داده‌های جمع‌آوری‌شده با استفاده از روش تحلیل مضمون Atride-Sterling کدگذاری شدند. یافته‌های این پژوهش نشان داد که مدارس برای حمایت از محیط‌زیست اقداماتی انجام داده‌اند؛ این اقدامات بعد از کدگذاری در ۶ مقوله افزایش اطلاعات محیط زیستی دانش آموزان، توسعه عملکرد محیط زیستی دانش آموزان، میانوندی پیوند خانواده‌ها با طبیعت، بهسازی بافتار و شرایط فیزیکی در مدارس، ترفیع دانش آموزان به سفیران تندرستی در جامعه، افزایش بازدهی در مصرف منابع طبیعی دسته‌بندی شدند و در مورد چالش‌ها و موانع مدیران برای انجام اقدامات محیط زیستی 5 مقوله محدودیت‌های تشکیلاتی، تعلیماتی، بصیرت مدنی، تسهیلاتی و ساختاری-مکانی به دست آمد. در این‌ بین محدودیت‌های تشکیلاتی و تعلیماتی دارای بیشترین فراوانی بودند که باید مورد توجه قرار گیرند و در پایان پیشنهاد می‌گردد مسئولین ضمن در نظر گرفتن آموزش محیط زیستی جز اهداف ثابت آموزشی و ادغام آن در آموزش‌های رسمی و غیر رسمی و اعطای تسهیلات لازم، واحد مستقل درسی و دبیر تخصصی از فعالیت‌های محیط زیستی مدارس ارزشیابی دوره‌ای به عمل‌آورند.