بررسی تفاوتهای فردی دانشآموزان از منظر دلالتهای نظری در طراحی برنامهدرسی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری برنامه ریزی درسی، دانشگاه فردوسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، مشهد، ایران
2 استاد گروه تعلیم و تربیت ویژه و فراگیر، دانشگاه سیدنی، دانشکده هنر و علوم اجتماعی
3 دانشیار گروه مطالعات برنامه درسی و آموزش، دانشگاه فردوسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، مشهد، ایران
4 دانشیار گروه مطالعات برنامه درسی و آموزش، دانشگاه فردوسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، مشهد، ایران
doi
10.22099/jcr.2023.6955چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی نظریه های حامی تفاوت های فردی یادگیرندگان در برنامهدرسی به منظور استخراج دلالت های آنها برای عناصر برنامهدرسی صورت پذیرفته است. این پژوهش به شیوه کیفی و با استفاده روش پژوهش نطریه ای انجام شده است و برای این منظور، الگوی برنامهدرسی تار عنکبوتی اَکِر (Akker) به عنوان مبنا در طراحی جهت تعیین ویژگی عناصر برنامهدرسی برگزیده شده است. یافته های پژوهش در بخش اول به معرفی هر نظریه به طور مجزا پرداخته و سپس دلالت های هر نظریه برای طراحی برنامهدرسی ارائه شده است و در بخش دوم دلالت های مشترک حاصل از آنها برای طراحی برنامهدرسی ارائه شده است. نظریه فرهنگی - اجتماعی رشد، نظریه یادگیری در حد تسلط، نظریه هوش های چندگانه، نظریه سبک های شناختی، نظریه سبک های یادگیری و نظریه یادگیری مبتنی بر مغز از مهمترین نظریه های پشتیبان تفاوت های فردی بوده اند که در این پژوهش به آنها پرداخته شده است که از مهمترین دلالت های مشترک این نظریات میتوان چهار اصلِ تنوع و کثرت، شمول و فراگیری، انعطافپذیری و یادگیرنده محوری در برنامهدرسی را بر شمرد که عدالت آموزشی را به دنبال خواهد داشت. از این رو توصیه میشود طراحان و برنامهریزان درسی با استفاده از دستاوردهای غنی و دلالت های تحول آفرینِ چنین نظریه هایی، برای متناسب سازی برنامه های درسی در نظام آموزش و پرورش ایران اقدام نمایند.
