تبیین ویژگیهای برنامهدرسی آموزش عالی در عصر انقلاب صنعتی چهارم
نویسندگان
1 استادیار مطالعات برنامه درسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 دانشیار مطالعات برنامه درسی،دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
3 دانشآموخته دکتری رشته مطالعات برنامه درسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
4 استادیار مطالعات برنامه درسی،دانشگاه علامه طباطبائی،تهران، ایران(
5 دانشیار مدیریت و برنامهریزی آموزشی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22099/jcr.2023.44027.2544چکیده
پژوهش حاضر با هدف شناسایی ویژگیها و مولفههای برنامهی درسی آموزش عالی در عصر انقلاب صنعتی چهارم انجام شده است. روش پژوهش تحلیل محتوای کیفی با رویکرد استقرائی است. قلمرو پژوهش شامل منابع علمی معتبر (اسناد، کتب و مقالات) در زمینه برنامهدرسی آموزش عالی در عصر انقلاب صنعتی چهارم در طی سالهای 2016 تا 2021 میباشد. از میان 25 منبع شناسایی شده، تعداد 9 منبع که دارای بیشترین هماهنگی و تناسب با اهداف این پژوهش بود به عنوان نمونه و با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند انتخاب گردیده است. بر طبق نتایج حاصل از تحلیل محتوا 12 مضمون سازماندهنده اصلی با عناوین یادگیری مستمر: در هر لحظه در هر مکان، آموزش فردگرایانه و شخصیسازی شده، آموزش متصلِ جهانی، تفکر پلتفرمی بر پایه فناوریهای نوین، برنامهدرسی مبتنی بر مسئولیتهای اجتماعی، اخلاقی و فرهنگی، مهارتپروری با تاکید بر مهارتهای نرم، پیوند آموزش عالی و صنعت 0/4 در بستری از فناوری 0/4، آموزش نوآورانه، پروژهمحوری، استاد در نقش هدایتگر و مشاور، بازاندیشی برنامهدرسی همسو با عصر انقلاب صنعتی چهارم و همجوشی و همگرایی علوم شناسایی گردیدند که در قالب یک دسته مضمون فراگیر با عنوان تغییر پارادایم برنامهدرسی قرار گرفتند. بر اساس یافتههای پژوهش حاضر، دانشگاهها و مراکز آموزش عالی میبایست جهت مطابقت با عصر انقلاب صنعتی چهارم و گام سریع علم و فناوری و با جهتگیری و نگاه به آینده و همسو با ویژگیهای مذکور برنامههای درسی خود را مورد بازطراحی و بازنگری قرار دهند.