تبیین فازی موضوع درونی محذوف در گروه فعلی زبان فارسی

نویسندگان

1 استادیار گروه زبان‌شناسی و زبان‌های خارجی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری زبان‌شناسی همگانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

3 دانشیار گروه زبان‌شناسی و زبان‌های خارجی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

4 استادیار گروه زبان‌شناسی همگانی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

doi
10.48311/LRR.15.2.435
چکیده

در این مقاله در چارچوب رویکرد پویا به نظریۀ فاز، به تبیین چگونگی حذف موضوع درونی فعل در زبان فارسی می‌پردازیم. ابتدا با استفاده از معیارهایی مانند خروج هستۀ فعلی به بیرون از گروه فعلی، همسانی فعل، حذف متمم گروه حرف اضافه، ساخت هم‌پایه، ترتیب قید حالت و مفعول و همچنین قلب نحوی به بررسی داده‏های موردنظر در زبان فارسی می‌‌پردازیم تا نشان دهیم که فرایند حذف از کدام نوع است: حذف موضوع و یا حذف گروه فعلی به همراه ابقای فعل اصلی. آنگاه با ‏توجه به ناکارآمدی معیارهای ذکرشده در مطالعات پیشین، براساس رویکردی پویا به نظریۀ فاز در نحو کمینه‌گرا برمبنای آرای بشکویچ (2005, 2013, 2014) به تحلیل فرایند حذف در جملات مورد نظر می‌پردازیم و نشان می‌دهیم که دراین چارچوب نظری، آنچه در دامنۀ گروه فعلی ساده حذف می‌شود معادل کل فاز و یا متممِ فاز است. بدین‏ترتیب، بر مبنای این رویکرد می‌توان به‏جای تحلیل‌ دوگانۀ حذف گروه فعلی به‏همراه ابقای فعل و یا حذف موضوع از ساخت‌های مورد‏‏نظر، تحلیلی جامع و به‏تبع آن اقتصادی به‌دست داد.