شناسایی مولفههای اثرگذار بر جهتگیری پارادایمی اعضای هیات علمی رشته مطالعات برنامهدرسی: یک مطالعه ترکیبی
نویسندگان
1 استاد، گروه علوم تربیتی، دانشگاه شیراز، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، شیراز، ایران
2 دانش آموخته دکتری، رشته مطالعات برنامه درسی، دانشگاه شیراز، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، شیراز، ایران
doi
10.22099/jcr.2023.6960چکیده
این پژوهش با هدف شناسایی مولفههای اثرگذار بر جهتگیری پارادایمی اعضای هیات علمی رشته مطالعات برنامهدرسی انجام گردید. پژوهش به روش ترکیبی از نوع تبیینی متوالی، مدل توضیحات تعاقبی در دو مرحله کمی و کیفی انجام گرفت. جامعه آماری بخش کمی کلیه اعضای هیات علمی رشته مطالعات برنامهدرسی دانشگاههای دولتی ایران بودند که با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی ساده 85 نفر انتخاب شدند و برای گردآوری داده ها نیز از مقیاس محقق ساخته استفاده شد. بدین منظور ابتدا ابعاد دهگانه هستی شناختی، انسان شناختی، معرفت شناختی، روششناختی، تربیت شناختی و مدل برنامهدرسی شامل هدف، محتوا، راهبردهای تدریس و ارزشیابی از پارادایم های پنجگانه انتقادی، تفسیری، پست مدرن، پوزیتویستی و اسلامی استخراج گردید و پس از بررسی روایی و پایایی ابزار، دادهها گردآوری شد. تحلیل داده های کمی با استفاده از آزمون استنباطی Friedman و تحلیل واریانسهای مکرر نشان داد که اعضای هیات علمی رشته مطالعات برنامهدرسی فاقد انسجام پارادایمی میباشند. در بخش کیفی با استفاده از روش مطالعه موردی کیفی و به کارگیری معیار اشباع یافته ها، مصاحبه نیمه ساختارمند با 10 نفر از اعضای هیات علمی رشته مطالعات برنامهدرسی در راستای یافته های بخش کمی انجام گرفت که نتایج حاصل از روش تحلیل مضمون نشان داد که سه بعد علمی و تحقیقاتی، بعد معرفتی و بعد جو آکادمیک از عوامل اثرگذار بر عدم انسجام پارادایمی اعضای هیات علمی میباشند.