بررسی وضعیت اشتغال در بخش کشاورزی استان خراسان در برنامه سوم توسعه

doi
10.30490/aead.2000.132385
چکیده

 توسعه پایدار اقتصاد نیازمند بهره برداری بهینه از منابع تولیدی است. در صورتی که این منابع به طور کامل استفاده نشود، بهره برداری از آن ها ناکارآمد خواهد بود. در این میان مهمترین عامل توسعه نیروی انسانی است که میتواند در دستیابی به توسعه پایدار از اهمیت ویژه ای برخوردار باشد ولی شواهد نشان میدهد که در کشور از این منبع بخوبی استفاده نمی شود و اکنون نرخ بیکاری در اقتصاد ایران و استان خراسان دو رقی است و این گیان وجود دارد که تحولات بازار کار کنونی کانونی باشد که تحولات اقتصادی آینده را رقم میزند. بر این اساس در تحقیق حاضر ضمن بررسی ابعاد اشتغال و بیکاری در جامعه اشتغال بهینه زیر بخش های مختلف کشاورزی در سطح استان خراسان طی برنامه سوم با کاربرد مدل برنامه ریزی خطی تعیی گردیده و میزان سرمایه گذاری بهینه و اشتغالزایی آن پیشبینی شده است. نتایج به دست آمده، نمایان می کند که افزایش سرمایه گذاری در این بخش به سبب وجود محدودیت های ساختاری، لزوماً اشتغال را افزایش نخواهد داد.

کلیدواژه‌ها