روابط فضایی ژئودایورسیتی و پوشش گیاهی (مطالعه موردی: منطقه حفاظت شده اشترانکوه در استان لرستان)
نویسندگان
1 گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.48308/esrj.2022.102964چکیده
استان لرستان به دلیل برخورداری از تنوعهای اقلیمی، زمینشناختی، ژئومورفولوژیکی و زیستی دارای ژئودایورسیتی و بیودایورسیتی غنی میباشد. گوناگونی های زمینشناختی و زیستی مناطق حفاظت شده در زمینه مدیریت محیط زیست میبایست مورد توجه دولتمردان و جوامع علمی در این استان باشد که ارتباط میان این دو تنوع به موضوعی مهم برای مسائل مرتبط با حفاظت از منابع طبیعی تبدیل شده است. محدوده مورد مطالعه، منطقه حفاظت شده اشترانکوه در شرق استان لرستان است. این پژوهش به دنبال ارزیابی کمی تنوع زمینشناختی این منطقه و ارتباط آن با الگو، تراکم و انواع پوششهای گیاهی با استفاده از فناوری سنجش از دور است؛ به همین منظور جهت مشخص کردن نوع پوششهای گیاهی منطقه حفاظت شده اشترانکوه از تقسیمبندی براساس شکلشناسی ظاهری استفاده گردید. روش کار به این صورت بود که ابتدا ژئودایورسیتی این منطقه با استفاده از شاخص GI مورد ارزیابی کمی قرار گرفت و با مشاهدات میدانی و تهیه نقشه ژئومورفولوژی، دادههای خروجی صحت سنجی شدند و با به کارگیری شاخص (SAVI) وضعیت تراکم و الگوی پوششهای گیاهی منطقه حفاظت شده اشترانکوه مشخص شدند و سپس انواع پوششهای گیاهی آن براساس شکلشناسی ظاهری مورد طبقهبندی قرار گرفتند و با اطلاعات حاصل از شاخص ژئودایورسیتی بررسی شدند. نتایج نشان داد که الگو و تراکم پوششهای گیاهی این منطقه از طبقات ژئودایورسیتی پیروی کرده و پراکنش فضایی آنان منطبق بر طبقات ژئودایورسیتی از نوع بوتهزار به سمت مرتع و چمنزار، از زیاد به سمت کم است. از این رو جهت موفقیت در امر حفاظت از گونههای زیستی و به ویژه جوامع گیاهی در مناطق حفاظت شده، میبایست به حفاظت زمینشناختی هم توجه کرد.