تبیین تأثیر شاخصهای سرمایه اجتماعی اهالی محلی بر کارآفرینی گردشگری روستایی (مطالعه موردی: محور گردشگری سلطانیه- غار کتلهخور)
نویسندگان
1 گروه جغرافیای انسانی و آمایش، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 گروه جغرافیای انسانی و آمایش، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 گروه جغرافیای انسانی و آمایش، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.48308/esrj.2022.101330چکیده
امروزه در اکثر کشورها به کارآفرینی گردشگری به عنوان ابزاری بالقوه برای توزیع و باز توزیع ثروت در تمامی سطوح جامعه توجه ویژه شده است و تقویت کارآفرینی گردشگری و ایجاد بستر مناسب برای توسعه آن از ابزار پیشرفت و توسعه کشورها به ویژه کشورهای در حال توسعه به شمار میآید. یکی از مهمترین عوامل مؤثر در جذب کارآفرینی گردشگری روستایی، میزان و سطح برخورداری از سرمایه اجتماعی در این مناطق است. هدف پژوهش حاضر تبیین جایگاه سرمایه اجتماعی اهالی محلی در کارآفرینی گردشگری روستایی در روستاهای محور سلطانیه- کتلهخور میباشد. نوع تحقیق کاربردی، روش مورد استفاده توصیفی- تحلیلی و برای گردآوری دادهها از روشهای اسنادی و میدانی بهره گرفته شده است. جامعه آماری تحقیق جمعیت روستایی محور سلطانیه- کتلهخور میباشد که مطابق فرمول کوکران تعداد نمونه 322 نفر در نظر گرفته شده است. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از روشهای آماری نظیر همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری با استفاده از نرمافزار PLS بهره گرفته شده است. نتایج حاصل از تحقیق نشان داد که بین شاخصهای سرمایه اجتماعی و کارآفرینی گردشگری روستایی رابطه معناداری وجود دارد و بیشترین همبستگی بین شاخص شبکه و کارآفرینی گردشگری روستایی با 586/0 بوده است. نتایج حاصل از نرمافزار PLS نیز نشان داد شاخص اعتماد با 156/2 بیشترین تأثیرگذاری را بر کارآفرینی گردشگری روستایی در منطقه مورد مطالعه داشته است.