تبیین تأثیر شاخص‌های سرمایه اجتماعی اهالی محلی بر کارآفرینی گردشگری روستایی (مطالعه موردی: محور گردشگری سلطانیه- غار کتله‌خور)

نویسندگان

1 گروه جغرافیای انسانی و آمایش، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

2 گروه جغرافیای انسانی و آمایش، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

3 گروه جغرافیای انسانی و آمایش، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

doi
10.48308/esrj.2022.101330
چکیده

امروزه در اکثر کشورها به کارآفرینی گردشگری به ‌عنوان ابزاری بالقوه برای توزیع و باز توزیع ثروت در تمامی سطوح جامعه توجه ویژه شده است و تقویت کارآفرینی گردشگری و ایجاد بستر مناسب برای توسعه آن از ابزار پیشرفت و توسعه کشورها به ‌ویژه کشورهای در حال ‌توسعه به شمار می­آید. یکی از مهم‌ترین عوامل مؤثر در جذب کارآفرینی گردشگری روستایی، میزان و سطح برخورداری از سرمایه­ اجتماعی در این مناطق است. هدف پژوهش حاضر تبیین جایگاه سرمایه اجتماعی اهالی محلی در کارآفرینی گردشگری روستایی در روستاهای محور سلطانیه- کتله­خور می­باشد. نوع تحقیق کاربردی، روش مورد استفاده توصیفی- تحلیلی و برای گردآوری داده­ها از روش­های اسنادی و میدانی بهره گرفته ‌شده است. جامعه آماری تحقیق جمعیت روستایی محور سلطانیه- کتله­خور می­باشد که مطابق فرمول کوکران تعداد نمونه 322 نفر در نظر گرفته شده است. جهت تجزیه ‌و تحلیل داده­ها از روش­های آماری نظیر همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری با استفاده از نرم­افزار PLS بهره گرفته ‌شده است. نتایج حاصل از تحقیق نشان داد که بین شاخص­های سرمایه اجتماعی و کارآفرینی گردشگری روستایی رابطه معناداری وجود دارد و بیشترین همبستگی بین شاخص شبکه و کارآفرینی گردشگری روستایی با 586/0 بوده است. نتایج حاصل از نرم­افزار PLS نیز نشان داد شاخص اعتماد با 156/2 بیشترین تأثیرگذاری را بر کارآفرینی گردشگری روستایی در منطقه مورد مطالعه داشته است.