الزامات فرآیند یاددهی- یادگیری مشارکتی در آموزش‌عالی مبتنی بر نیازها، علایق و مهارت‌ها- مورد مطالعه: دانشجویان مقطع کارشناسی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری برنامه‌ریزی درسی در آموزش عالی، دانشگاه اصفهان

2 استاد گروه علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان

3 استاد گروه جامعه‌شناسی، دانشگاه اصفهان

doi
10.22099/jcr.2022.6764
چکیده

پژوهش حاضر، با هدف شناسایی و تبیین بایسته ­های یاددهی- یادگیری مشارکتی، متناسب ‏با ‏نیازها، علایق و مهارت‌های دانشجویان دوره ‏کارشناسی امروز، به روش آمیخته انجام شد. طرح پژوهش در بخش کیفی برمبنای تحلیل محتوا و در بخش کمی، توصیفی- پیمایشی است. مشارکت‌کنندگان در بخش کیفی شامل صاحب‌نظران در دو حوزه علوم‌تربیتی و علوم‌اجتماعی بودند که نمونه از بین آنها به‌صورت هدفمند و گلوله‌برفی تا حد اشباع اطلاعات ادامه یافت. جامعه‌ی آماری بخش کمی نیز شامل اعضای هیأت‌علمی و دانشجویان دوره‌ی کارشناسی از دانشکده‌های علوم‌تربیتی ‏و علوم‌اجتماعیِ دو دانشگاه تهران و اصفهان بود که نمونه‌ از بین آنها به‌روش سهمیه‌ای متناسب با حجم انتخاب شد. در بخش کیفی از ابزار مصاحبه‌ی نیمه‌ساختاریافته و در بخش کمی از ابزار پرسشنامه‌ی محقق‌ساخته استفاده شد. روایی محتوایی سؤالات پرسشنامه و مصاحبه براساس نظر هشت تن از متخصصان و پایایی ‏پرسشنامه نیز از طریق آلفای کرونباخ با مقدار ‏93/0، مناسب برآورد شد. تحلیل یافته‌ها در بخش کیفی به روش تحلیل مضمون و در بخش کمی با استفاده از آما ر توصیفی- استنباطی انجام شد. براساس تحلیل یافته‌ها، هفت مؤلفه به عنوان مهمترین الزامات مورد شناسایی واقع شد که در میان آنها «تدارک فعالیت‌های درسی گروهی»، «تشکیل گروه‌های علمی مجازی» و «تنظیم چیدمان کلاسی چهره‌به‌چهره» در صدر قرار دارد. در نتیجه به مدرسان توصیه می‌گردد به منظور استفاده بهینه از فرصت‌های آموزشی، از ‏به‌کارگیری آنها در تدریس غفلت نورزند.‏