تحلیل و ارتقای تاب‌آوری شهرهای ساحلی در برابر مخاطرات ناشی از تغییر اقلیم (مطالعه موردی: شهر بابلسر)

نویسندگان

1 گروه جغرافیای انسانی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 گروه جغرافیا انسانی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران، مازندران، ایران

3 گروه جغرافیای انسانی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران

4 گروه جغرافیای انسانی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.48308/esrj.2022.101348
چکیده

مخاطرات طبیعی، یک چالش اساسی در دستیابی به توسعه است. در پاسخ به این چالش، مفهوم تاب­آوری وارد عرصه­های علمی شده است. امروزه علاوه­ بر مخاطرات زمین­ساختی، مسئله تغییرات آب­و­هوایی نیز جوامع انسانی را تهدید می­کند و به­طور گسترده­ای به عنوان چالش اصلی جهان قرن حاضر شناخته می­شود. نواحی ساحلی به دلیل حساسیت بالای محیطی از شکنندگی بیشتری نسبت به تغییرات آب­و­هوایی برخوردارند؛ به­طوری ­که از این نواحی، به مکان­هایی با افزایش شوک­ها و مخاطرات اقلیمی یاد می­شود. در مواجه با این مخاطرات، شناخت و آگاهی ساکنان و مسئولین بسیار حائز اهمیت است. این پژوهش با هدف بررسی میزان تاب­آوری و شناخت ساکنان و مسئولین شهر بابلسر از تغییرات اقلیمی انجام‌ شده است. به همین منظور، از روش­های اسنادی و میدانی (تکمیل پرسشنامه و مصاحبه با افراد) و داده­های آب­و­هوایی استفاده ‌شده است. داده­های جمع‌آوری ‌شده، توسط آزمون­های آماری و در نرم­افزارهای SPSS و Excel مورد پردازش قرار گرفت و به ‌صورت جداول، نمودار و نقشه ارائه گشت. با توجه به یافته­های تحقیق و نتایج آزمون من­کندال، شهر بابلسر روند افزایشی دما، دمای کمینه و روند کاهشی بارش را تجربه می­کند. در مقابل آن آگاهی و شناخت کم ساکنین و مسئولین شهری نسبت به مفاهیم تاب­آوری، تغییر اقلیم و فقدان آموزش، تبادل اطلاعات و نظرخواهی از ساکنین در طرح­ها و برنامه­ها و در نتیجه، تاب­آوری پایین در برابر مخاطرات ناشی از تغییر اقلیم به اثبات رسیده است.