شناسایی مزایا و معایب رویکردهای فردی و گروهی در راهنمایی پایاننامههای دکتری و مقایسه آن بین گروههای آموزشی علوم انسانی، فنی و مهندسی و علوم پایه
نویسندگان
1 استاد گروه علوم تربیتی. دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی. دانشگاه اصفهان
2 دانشجوی دکتری برنامهریزی درسی دانشگاه اصفهان. دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان
3 استاد گروه علوم تربیتی.دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی. دانشگاه اصفهان
doi
10.22099/jcr.2021.6322چکیده
هدف پژوهش حاضر، شناسایی مزایا و معایب رویکردهای فردی و گروهی در راهنمایی پایاننامههای دکتری و مقایسه آن بین دانشجویان سه گروه علوم انسانی، فنی و مهندسی و علوم پایه دانشگاه اصفهان است. رویکرد تحقیق ترکیبی اکتشافی متوالی از نوع ابزارسازی است. در بخش کیفی با استفاده از مصاحبه نیمه ساختاریافته با 27 نفر از مدیران، معاونان و اعضای هیأت علمی، دادهها با روش نمونهگیری زنجیرهای گردآوری شده است. یافتهها برای شناسایی مزایا و معایب ازنظر متخصصان و ساخت ابزار کمّی به کار رفته است. در بخش کمّی، با روش زمینهیابی، پرسشنامه محققساخته بین دانشجویان دکتری در سه گروه علوم انسانی، فنی و مهندسی و علوم پایه با روش تصادفی طبقهای متناسب با حجم اجرا شده است. یافتههای کیفی نشان داد که در مجموع، متخصصان معتقدند که هر دو رویکرد دارای مزایا و معایبی است که هر یک با توجه به ماهیت رشته و موقعیت مورد نظر استفاده میشود؛ اما با توجه به شرایط علمی در دنیای امروز، رویکردهای گروهی بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. نتایج در بخش کمّی نشان داد که دانشجویان با مزایای رویکردهای گروهی بیشتر موافق بودند و معایب آن را بهمراتب کمتر از مزایایش میدانستند. نتایج آزمونهای تعقیبی، بیانگر وجود اختلاف بین گروههای علوم پایه و فنی و مهندسی با علوم انسانی در برخی از معایب و مزایای رویکردهاست. در گروههای علوم انسانی به دلیل ماهیت بیشتر انفرادی پژوهشهای صورت گرفته، دانشجویان شناخت کمّی از رویکردهای گروهی داشتند و توجه چندانی به آن نشان ندادند.