طبقهبندی مارنهای استان زنجان براساس خصوصیات فیزیکوشیمیایی و تحلیل خوشهای
نویسندگان
1 پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، زنجان، ایران
2 گروه کشاورزی و منابع طبیعی، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، زنجان، ایران
doi
10.48308/esrj.2022.101293چکیده
واحدهای مارنی در حدود 4438 کیلومترمربع از سطح استان زنجان معادل 20 درصد را تشکیل میدهند. در این مقاله طبقهبندی مارنهای استان زنجان براساس خصوصیات فیزیکوشیمیایی و تحلیل خوشهای مورد بررسی قرار میگیرد. برای این منظور با توجه به خصوصیات فیزیکوشیمیایی واحدهای مارنی، 18 واحدهای کاری مشخص شده و در عملیات صحرایی اقدام به نمونهبرداری از مواد مارنی به تعداد 120 نمونه از دو عمق 10-0 و 30-0 سانتیمتری گردید. دادههای حاصله با استفاده از برنامه آماری SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. براساس نتایج تحقیق، واحدهای مارنی استان زنجان با توجه به خصوصیات فیزیکوشیمیایی آنها به دو گروه تبخیری یا غیر دریایی شامل واحدهای مارنی پلیوسن، قرمز بالایی، قرمز پائینی و مارن ائوسن و مارن غیر تبخیری یا دریایی شامل واحدهای مارنی قم و مارن کرتاسه میباشد. واحدهای مارنی در لایههای سطحی جزء سازندهای عادی هستند و در لایههای عمقی وضعیت متفاوت است و بر مقدار شوری و قلیائیت برخی از این واحدها افزوده میشود. بررسی تفاوتها و تغییرات خصوصیات فیزیکوشیمیایی واحدهای کاری مارنی به روش آزمون t نشان داد که واحدهای کاری مارنی در دو عمق فوق در اکثر متغیرهای دارای ضریب همبستگی بالا و اختلاف معنیدار میباشند که میتوانند براساس این خصوصیات طبقهبندی شوند. همچنین بررسی متغیرهای فیزیکوشیمیایی واحدهای مارنی به روش آزمون F و مقایسه میانگینها، نشان داد که واحدهای مارنی قابل تفکیک و گروهبندی میباشند. براساس تجزیه و تحلیل خوشهای 6 متغیر فیزیکوشیمیایی در ارائه یک طبقهبندی از واحدهای مارنی استان زنجان موثر و مفید باشند.