ارزیابی تطبیقی سطح استدلال هندسی دختران و پسران پایۀ‌ نهم بر اساس نظریۀ فن‌هیلی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد آموزش ریاضی و دبیر ریاضی شهر بابل

2 استادیار گروه ریاضی دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، دانشکده علوم پایه، گروه ریاضی

doi
10.22099/jcr.2021.6328
چکیده

هدف پژوهش حاضر بررسی سطح استدلال هندسی دانش‌آموزان پایۀ نهم بر اساس نظریۀ فن‌هیلی در یکی از مباحث هندسه، یعنی مبحث استدلال و اثبات در هندسه و ویژگی­های آنها بوده است. این پژوهش، به روش زمینه‌یابی انجام گرفت. جامعۀ آماری، کلیۀ دانش‌آموزان پایۀ نهم مدارس دولتی شهرستان بابل و اعضای نمونه شامل 470 نفر است که به روش نمونه‏گیری خوشه‏ای‌ تصادفی انتخاب شده ‌است. ابزار اندازه‏گیری، آزمونی محقق‏ساخته با 10 سؤال بود. روایی صوری و محتوایی آزمون، توسط چند نفر از استادان ریاضی و آموزش ریاضی و همچنین، چند تن از معلمان باتجربۀ مقطع متوسطۀ اول، تأیید گردید. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها، روش‌های‌ آمار توصیفی و آمار استنباطی مورد استفاده قرار گرفت. یافته‏های پژوهش، بیانگر این است که سطح غالب تفکر هندسی دانش‌آموزان پایۀ نهم در مبحث استدلال و اثبات، در سطح اول فن‌هیلی است. همچنین، یافته‌ها نشان داد که دانش‌آموزان پسر عملکرد بهتری نسبت به دانش‌آموزان دختر در سطوح فن‌هیلی داشته‌اند که این تفاوت از نظر آماری تنها در سطح اول معنی‌دار بود. یافته‏های این پژوهش می‏تواند در بازبینی فرایند آموزش هندسه، مورد استفاده دبیران ریاضی، سیاست‌گذاران آموزشی و مؤلفان کتب درسی قرار گیرد.