رابطۀ ذهنآگاهی با رفتار غیرمولد تحصیلی: نقش واسطهای خودپنداشت تحصیلی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه علوم تربیتی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت
2 استادیار گروه علوم تربیتی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت
3 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت
doi
10.22099/jcr.2021.6329چکیده
هدف این پژوهش، بررسی نقش واسطهای خودپنداشت تحصیلی در رابطۀ بین ذهنآگاهی و رفتار غیرمولد تحصیلی بود. شرکتکنندگان 209 دانشآموز (113 پسر و 96 دختر) دوره متوسطه اول بودند که به روش نمونهگیری خوشهای تصادفی انتخاب شدند و مقیاس رفتار غیرمولد تحصیلی ریمکوس (2012)، مقیاس ذهنآگاهی دروتمن و همکاران (2018) و سیاهه خودپنداشت تحصیلی چن و تامپسون (2004) را تکمیل کردند. بهمنظور پاسخگویی به فرضیههای پژوهش از مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد. یافتهها نشان دادند که اثر مستقیم ذهنآگاهی بر رفتار غیرمولد تحصیلی معنادار نبود؛ اما اثر مستقیم ذهنآگاهی بر خودپنداشت تحصیلی و اثر مستقیم خودپنداشت تحصیلی بر رفتار غیرمولد تحصیلی معنادار بود؛ همچنین، اثر ذهنآگاهی بر رفتار غیرمولد تحصیلی با واسطهگری خودپنداشت تحصیلی معنادار بود. بهطور کلی یافتههای این پژوهش، نقش ذهنآگاهی و خودپنداشت تحصیلی را در تبیین رفتار غیرمولد تحصیلی نشان میدهند. بر اساس یافتههای این پژوهش میتوان نتیجه گرفت که به منظور کاهش رفتار غیرمولد تحصیلی دانشآموزان، باید به ذهنآگاهی و خودپنداشت تحصیلی آنها توجه شود.