شاخصهای محیطهای یاددهی و یادگیری مطلوب برای دروس رشتههای علوم انسانی دانشگاهها و میزان توجه به آنها
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری برنامهریزی درسی در آموزش عالی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان
2 استاد گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان (نویسنده مسئول)
3 استاد گروه مدیریت آموزشی و توسعه منابع انسانی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22099/jcr.2021.6057چکیده
پژوهش حاضر با هدف شناسایی شاخصهای محیطهای یاددهی و یادگیری مطلوب برای دروس رشتههای علوم انسانی دانشگاهها و میزان توجه به آنها انجام شد. در پژوهش حاضر، از طرح ترکیبی اکتشافی متوالی از نوع ابزارسازی استفاده شد. در بخش کیفی، از روش مطالعه موردی کیفی و در بخش کمّی، از روش توصیفی – پیمایشی بهره گرفته شده است. در بخش کیفی با 20 نفر از متخصصان و اعضای هیأت علمی دانشگاههای کشور که در حوزۀ محیطهای یاددهی و یادگیری اهل نظر هستند، مصاحبۀ نیمهساختاریافته به عمل آمد. جامعه آماری بخش کمّی دانشجویان کارشناسی دانشگاهها بودند که به روش خوشهای چندمرحلهای، تعداد 360 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. دادههای پژوهش در بخش کمّی از طریق پرسشنامه محققساخته مستخرج از بخش کیفی جمعآوری شد. برای تعیین روایی سؤالهای مصاحبه و پرسشنامه از روایی صوری و محتوایی و برای برآورد پایایی پرسشنامه از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. برای تحلیل دادههای پژوهش در بخش کیفی از روشهای ساختاری و تفسیری و در بخش کمّی از آمار توصیفی و استنباطی بهره گرفته شد. نتایج پژوهش نشان داد نه شاخص از منظر مصاحبهشوندگان مهمترین شاخصهای محیطهای یادگیری بودند و میتوان از شاخصهای شناسایی شده برای ارزشیابی و بازنگری محیطهای یاددهی و یادگیری دروس رشتههای علوم انسانی دانشگاهها استفاده نمود. یافتههای کمّی نشان داد میانگین توجه به شاخصهای محیطهای یاددهی و یادگیری در دروس رشتههای علوم انسانی دانشگاهها نامطلوب بوده و نیاز به توجه بیشتری دارد.