بررسی اقتصاد تولید عشایر خراسان

doi
10.30490/aead.2000.132365
چکیده

عشایر، جامعه ای با فعالیت های اقتصادی به شمار می آیند که خصوصیت های اجتماعی فرهنگی و شیوه سکونت ویژه ای دارند از نظر اقتصادی درآمد عشایر به دام و دامداری وابسته است. آنها برای بهره گیری از مراتع و امکانات زندگی از مکانی به مکان دیگر کوچ میکنند و به شیوه سنتی به دامداری می پردازند نظام عشایری ایران به علت تحولات دهه گذشته دستخوش دگرگونی های فراوانی شده است. بر همین اساس پژوهش حاضر با اتکای کامل به نمونه برداری های علمی و در راستای شناخت بیشتر جنبه های اقتصادی تولید عشایر خراسان به عنوان نمونه گونه گونی از جامعه عشایری ایران انجام گرفته است اطلاعات مورد نیاز این بررسی از راه تکمیل ۱۸۳۱ پرسشنامه در دوره ییلاق در سطح ۱۹ شهرستان و ۱۲۹ پرسشنامه در دوره قشلاق در سطح ۴ شهرستان استان خراسان گردآوری شد نتایج این پژوهش نشان می دهد که ۶۶/۲ درصد درآمد سالانه عشایر از پرورش و فروش دام ۱۳/۸ درصد آن از تولید پشم. ۱۶/۸ درصد از تولید شیر و باقیمانده نیز از تولید مو و کرک به دست می آید. افزون بر این، ۱۲/۹ درصد خانوارهای عشایر نمونه خراسان در کنار دامپروری به زراعت میپردازند که ۶۲/۳ درصد آن ها در مناطق ییلاقی ۸/۵ درصد در مناطق میانبند و ۲۹/۲ درصد در مناطق قشلاقی به فعالیت های زراعی اشتغال دارند همچنین ۴۳/۶ درصد خانوارهای عشایر نمونه خراسان، اقدام به تولید صنایع دستی می کنند که ۷۱/۱ درصد صنایع دست ساز آن ها تنها جنبه خود مصرفی داشته ۱۱/۹ درصد با انگیزه فروش و باقیمانده نیز با انگیزه مختلط (خود مصرفی وفروش) تولید شده است.

کلیدواژه‌ها