بررسی عوامل مؤثر بر سرمایه گذاری بخش خصوصی در کشاورزی ایران با استفاده از روش حداقل مربعات غیر خطی
نویسندگان
doi
10.30490/aead.2000.132364چکیده
در بسیاری از کشورهای در حال توسعه بخش کشاورزی به عنوان بخش مسلط : اقتصاد شناخته شده است. سهم بالای بخش کشاورزی از اشتغال و ارزش افزوده و افزایش روزافزون تقاضای مواد غذایی بر اهمیت این بخش می افزاید و شاید بتوان توسعه بخش کشاورزی را پیش شرط توسعه اقتصادی دانست. از متغیرهای مهم در توسعه بخش کشاورزی سرمایه گذاری بخش خصوصی است. بنابراین بررسی عوامل مؤثر بر سرمایه گذاری بخش خصوصی در کشاورزی ایران طی یک دوره بیست ساله هدف اصلی مقاله حاضر است. بدین منظور از یک مدل غیر خطی مبتنی بر نظریه رفتار سرمایه گذاری استفاده شده است. نکته برجسته در مطالعات مربوط به سرمایه گذاری استفاده از موجودی سرمایه است که نبود آمارهای دقیق مربوط به آن همواره از مشکلات کشورهای در حال توسعه بوده است. بر این اساس در مطالعه حاضر با مروری بر ادبیات موجود و کارهای تجربی انجام شده در این زمینه مناسبترین روش برای براورد موجودی سرمایه در بخش کشاورزی به صورت تفکیک شده برای بخش خصوصی و بخش دولتی به کار رفته است. با استفاده از روش حداقل سپس مربعات غیر خطی (NLS) مدل سرمایه گذاری بخش خصوصی در بخش کشاورزی ایران برآورد شده است. یافته های تجربی به دست آمده از بررسی حاضر گویای آن است که موجودی سرمایه دولت و اعتبارات اعطایی بانک کشاورزی مهمترین عوامل تأثیر گذار بر سرمایه گذاری بخش خصوصی در بخش کشاورزی بوده و حساسیت سرمایه گذاری خصوصی نسبت به موجودی سرمایه دولت بیش از دیگر متغیرهاست. کشش سرمایه گذاری خصوصی نسبت به هزینه های سرمایه ای در سطحی بسیار پایین قرار دارد همچنین قیمت محصولات کشاورزی به عنوان یکی از متغیرهای مهم و تأثیرگذار در سرمایه گذاری بخش خصوصی نقش مثبت خود را از دست داده است.