فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این مطالعه ایمنی­زایی واکسنچندظرفیتی استرپتوکوکوزیس/لاکتوکوکوزیس و یرسینیوزیس در ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان در مزرعه بررسی شد. 900 ماهی با میانگین 5±50 گرم به سه تیمار و سه تکرار) تیمار تزریقی، تیمار غوطه‌وری و گروه شاهد) تقسیم شدند. ماهیان به مدت 60 روز نگهداری و نمونه برداری در روزهای 30 و 60 انجام شد. سپس ماهیان به مدت 14 روز با سه باکتری استرپتوکوکوس اینیایی، لاکتوکوکوس گارویه و یرسینیا راکری به صورت جداگانه به چالش کشیده شدند. نمونه­برداری برای ارزیابی فعالیت لیزوزیم، کمپلمان، عیار آنتی­بادی و نرخ بقا صورت پذیرفت. نتایج حاکی از افزایش معنادار فعالیت لیزوزیم و کمپلمان سرم در روزهای 30 و 60 نمونه­برداری در گروه­های واکسینه نسبت به گروه شاهد افزایش بود (P<0.05). عیار آنتی­بادی علیه استرپتوکوکوس اینیایی، لاکتوکوکوس گارویه و یرسینیا راکری در روزهای 30 و 60 نمونه­برداری در گروه­های واکسینه افزایش معناداری را نسبت به گروه شاهد داشت (P <0.05).درصد بقای نسبی پس از 14 روز چالش با استرپتوکوکوس اینیایی، لاکتوکوکوس گارویه و یرسینیا راکری در گروه تزریقی به ترتیب (70، 60 و 6/76٪) بود که نسبت به گروه شاهد معنادار بود (P<0.05). همچنین درصد بقای نسبی در گروه غوطه­وری با استرپتوکوکوس اینیایی، لاکتوکوکوس گارویه و یرسینیا راکری به ترتیب (30، 6/36 و 3/53%) بودکه فقط در گروه غوطه­وری با استرپتوکوکوس اینیایی معنادار بود (P<0.05). به طور کلی می­توان نتیجه گرفت که استفاده از واکسن چندظرفیتی به روش تزریقی و غوطه­وری اثرات قابل توجهی بر ایمنی و میزان بقای قزل­الای رنگین کمان دارد. با این حال، روش تزریق موثرتر و مناسب­تر از روش غوطهوری است.