نیل به توسعه پایدار از رهگذر گردشگری شهری مورد پژوهی: شهر زیراب
نویسندگان
1 گروه مدیریت جهانگردی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
2 گروه مدیریت جهانگردی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
doi
10.52547/esrj.12.2.1چکیده
گردشگری به عنوان یکی از مولفههای اثرگذار بر رشد و توسعه اقتصادی در ادبیات جهان شناخته شده است.مدیران و برنامهریزان همواره در پی سیاستگذاری برای بهرهگیری از مزایای گردشگری و کاهش آسیبها آنبودهاند. از این رو پژوهش حاضر با هدف ارزیابی گردشگری و نقش آن به دنبال بررسی تاثیرات مثبت و منفیگردشگری بر ابعاد گوناگون پایداری شهری به ویژه شهرهای کوچک است. بنابراین شهر کوچک زیر آب به دلیلوجود پتانسیلهای طبیعی و تاریخی با وجود مشکلات پیش رو برای توسعه گردشگری پایدار به عنوان نمونهمورد مطالعه انتخاب شده است. روش پژوهش، پیمایشی و دادهها از طریق پرسشنامه کارشناسان جمعآوریشده است. نتایج پژوهش در سطح کارشناسان (10 نفر) بیانگر تاثیر متفاوت (مثبت یا منفی) گردشگری در ابعادپایداری شهری است. افزایش قیمت زمین و مسکن و در نتیجه هزینههای خانوار، تغییر کاربری اراضی کشاورزیو تراکم و شلوغی و گسترش فیزیکی شهر از پیامدهای منفی و رشد اقتصادی و اشتغال، کاهش فقر، توجه بهثروت اکولوژیکی و فرهنگ محلی، سرمایهگذاری و گسترش خدمات و ارائه آن به مسافران و گردشگران از اثراتمثبت گردشگری در شهر زیر آب بوده است. افزون بر آن تحلیل نظر ساکنان (100 نفر) به صورت معادلاتساختاری تببین شده است که تحلیل این مدل بیانگر تاثیر بیشتر گردشگری بر بعد کالبدی و اجتماعی شهربوده است.
