فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در مباحث برنامه‌ریزی شهری، کیفیت زندگی و ارزیابی شاخص­های آن یکی از ضروری‌ترین جنبه‌های مطالعاتی ‌است. به نحوی که شاخص کیفیت زندگی به عنوان عامل اساسی جهت سنجش توانایی‌های مدیران و تصمیم‌گیران شهری و نیز نظارت بر عملکرد اجرایی آنان تبدیل شده است. مدیران شهری با هدف ارتقای ‌کیفیت زندگی شهروندان، ‌به نوسازی و بهسازی مناطق شهری اقدام می­نمایند، یکی از راه‏حل­های آنان جهت ارتقاء کیفیت زندگی و رفاه شهروندی و تحقق نیازهای اجتماعی به کارگیری رویکرد بازآفرینی شهری است. این پژوهش به ‌روش توصیفی - ‌تحلیلی است. جمع‌آوری اطلاعات اسنادی - میدانی و با استفاده از پرسشنامه در طیف لیکرت 5 گزینه‌ای می‌باشد. جامعه آماری 50 نفر از مدیران و مسئولین ارشد شهرداری منطقه 15 تهران که ‌دیدگاه خود را درخصوص40 پرسش نسبت به سطح کیفیت زندگی شهروندان منطقه 15بیان داشته‌اند. جهت تحلیل داده‌ها از آزمون همبستگی‌ پیرسون، رگرسیون‌خطی آزمون تی تک نمونه­ای، و آزمون همبستگی کانونی استفاده شده است. طبق نتایج از میان متغیرهای مستقل(ابعاد بازآفرینی پایدار)، بیشترین تأثیر برکیفیت زندگی در بعد اقتصادی مؤلفه‌ "کارآفرینی" با 86/0= β، و در رتبه دوم بعد کالبدی مؤلفه‌ "شبکه دسترسی­ها و اتصالات شهری" با 83/0 = β، و نیز بعد مدیریتی مؤلفه‌های "اعتمادسازی" با 82/0= β، و سومین رتبه بعد اجتماعی مؤلفه‌ "مشارکت" با 81/0 = β، می‌باشند. مسئولین معتقدند سطح کیفیت زندگی شهروندان منطقه مطلوب است و همچنین‌ آنان از نحوه نظارت، اجرا دستورالعمل­ها و قوانین شهری در منطقه رضایت کامل داشته‌ و شیوه مدیریت شهری خود را مناسب و مطلوب می‌دانند.