فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این تحقیق به منظور بررسی اثر افزودن Bacillus subtilis (IS02) به جیره­غذایی بر بقاء، شاخص­های بیوشیمیایی و بافت­شناسی بچه­ماهی نورس کپور دریایی، Cyprinus carpio، در مواجهه با تنش شوری انجام شد. بچه­ماهی کپور (میانگین 1/1 گرم) به مدت 15 روز با جیره­های غذایی حاوی صفر (شاهد)، 108 × 5/2 (پرو-8) و 109 × 5/2 (پرو-9) cfu/g پروبیوتیک تغذیه و سپس به طور مستقیم به آب لب­شور منتقل و پس از 3 و 10 روز نمونه­گیری شدند. بقاء در همه تیمارها بالای 96 درصد بود. مقدار رطوبت و پتاسیم بدن تحت تاثیر زمان نمونه برداری بود به این ترتیب که مقدار رطوبت پس از تنش شوری به طور معنی­داری کاهش یافت ولی مقدار پتاسیم به طور معنی­داری افزایش یافت. سدیم بدن در تیمار پرو-8 در خلال تنش تغییر معنی­دار نداشت و تیمارهای پروبیوتیک مقدار کلراید کمتری نسبت به شاهد قبل و بعد از تنش شوری داشتند. افزودن پروبیوتیک به جیره باعث افزایش فعالیت گلوتاتیون ردوکتاز، گلوتاتیون پراکسیداز، و غلظت گلوتاتیون احیائی شد در حالی که غلظت مالون دی­آلدهید را کاهش داد. پروبیوتیک باعث تجمع گلبول­های سفید در بافت کلیه شد. آسیب بافتی چشمگیر و مهمی در مقایسه با شاهد در آبشش و کلیه بعد از تنش شوری مشاهده نشد. این تحقیق نشان می­دهد که کپور دریایی نورس توانایی تحمل انتقال مستقیم به آب دریای خزر را بدون غنی­سازی جیره با پروبیوتیک دارد. ولی، پروبیوتیک باعث تحریک ایمنی در کلیه، تقویت تنظیم یونی و افزایش ظرفیت آنتی اکسیدانی در ماهی می شود که می تواند اثرات مفیدی در شرایط میدانی داشته باشد.