تجربیات زیستهی دبیران عربی از دلایل ناکارآمدی آموزش زبان عربی: مطالعهای پدیدارشناختی
نویسندگان
1 دانشیار فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه تبریز، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی
2 کارشناسی ارشد بهسازی منابع انسانی دانشگاه تبریز، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی
doi
10.22099/jcr.2019.5224چکیده
هدف پژوهش حاضر تبیین تجربیات زیستهی دبیران عربی از دلایل ناکارآمدی آموزش زبان عربی در مدارس است. پژوهش حاضر پژوهشی کیفی از نوع پدیدارشناسی است که با استفاده از نمونهگیری هدفمند و مبتنی بر فرد ماهر و از طریق مصاحبه ژرفنگر با 20 نفر از دبیران عربی انجام گرفت. مصاحبهها ضبط و به روش استرابرت و کارپتنر (2003) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافتههای حاصل از تجربیات دبیران عربی در خصوص ناکارآمدی زبان عربی در 5 مضمون اصلی «موانع مرتبط با دانشآموزان»، «موانع مرتبط با معلمان»، «موانع مربوط به جامعه و فرهنگ»، «موانع مربوط به نظام آموزشی و برنامه درسی» و «موانع مربوط به ارزشیابی آموزشی» و 11 مضمون فرعی شناسایی شد. رفع این موانع مستلزم بازنگری در اهداف، محتوا و روشهای برنامه درسی عربی و تغییر نگرش جامعه، والدین و دانشآموزان نسبت به اهمیت این زبان خارجی است.