توانمندسازی ساختاری ذینفعان روستایی برای مشارکت در فراگرد کارآفرینی با نقش میانجی اثرات ادراک شده از توسعه کارآفرینی
نویسندگان
1 گروه جغرافیای انسانی و آمایش، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 گروه جغرافیای انسانی و آمایش، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.52547/esrj.12.2.93چکیده
پژوهش حاضر به واکاوی اثرات توانمندسازی ساختاری ذینفعان روستایی برای مشارکت آنان در فراگرد کارآفرینی با نقش میانجی اثرات ادراک شده از توسعه کارآفرینی در شهرستان طارم پرداخت. در این پژوهش کمی و توصیفی ـ تحلیلی، جمعآوری دادهها بهوسیله پرسشنامه انجام شد. پیآیندهای پژوهش حاکی از وجود رابطه مثبت و معنادار بین متغیر توانمندسازی ساختاری ذینفعان روستایی با سه متغیر میانجی اثرات محیطی ـ اکولوژیک، اجتماعی ـ فرهنگی و اقتصادی ادراک شده از توسعه کارآفرینی است. همچنین، رابطه بین توانمندسازی ساختاری ذینفعان روستایی و مشارکت آنان در فراگرد کارآفرینی با نقش میانجی اثرات اجتماعی ـ فرهنگی و اقتصادی ادراک شده از توسعه کارآفرینی با توجه به مقدار z به دست آمده، مورد تایید قرار گرفت. اما رابطه بین توانمندسازی ساختاری ذینفعان روستایی و مشارکت آنان در فراگرد کارآفرینی با نقش میانجی اثرات محیطی ـ اکولوژیک ادراک شده از توسعه کارآفرینی تایید نشد. به سخن دیگر، اجرای طرحها و برنامههای توسعه کارآفرینی در حوزه محیطی ـ اکولوژیک، بهگونهای نبوده که بتواند مشارکت ذینفعان روستایی را در این زمینه با خود همراه سازد. بهطورکلی، یافتههای پژوهش نشان داد، توانمندسازی ساختاری ذینفعان روستایی با نقش میانجی اثرات اجتماعی ـ فرهنگی و اقتصادی ادراک شده از توسعه کارآفرینی بر مشارکت آنان در دو بعد اجتماعی ـ فرهنگی و اقتصادی کارآفرینی تاثیر مثبت و معنادار داشته است.
