ارزیابی پتانسیل هیدروکربنزایی و تاریخچه تدفین سنگهای مادر محتمل در میدان سلمان، شرق خلیج فارس
نویسندگان
1 گروه اکتشاف، دانشکده مهندسی معدن و متالورژی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
2 گروه مهندسی نفت، دانشکده مهندسی نفت، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران
doi
10.52547/esrj.12.2.112چکیده
میدان سلمان، یکی از مهمترین میادین تولیدی در بخش شرقی خلیج فارس محسوب میشود که در افقهای کنگان/دالان دارای گاز و در افقهای سورمه، گدوان و داریان دارای نفت است. پژوهش حاضر به بررسی پتانسیل هیدروکربنزایی سازندهای گورپی، سروک، کژدمی، داریان، گدوان، فهلیان، سورمه و سرچاهان در میدان سلمان با استفاده از اطلاعات پیرولیز راکاول، انعکاس ویترینایت و نتایج مدلسازی یک بعدی در یکی از چاههای عمیق میدان، میپردازد. بدین منظور 50 نمونه سنگ، بجز سازند سرچاهان، از اعماق مختلف در دو چاه، مورد آنالیز و ارزیابی قرار گرفت. نمونههای مربوط به سازندهای سروک و سورمه به ترتیب پتانسیل هیدروکربنزایی خوب و متوسط را نشان دادند در حالی که بقیه نمونهها دارای پتانسیل ضعیف بودند. مواد آلی سازند سروک دارای کروژن تیپ II و مواد آلی سازند سورمه دارای کروژن تیپ II/III بودند. بنابر انعکاس ویترینایت حاصل از پتروگرافی و مدلسازی، سازند سروک نابالغ، سازند سورمه در اوایل پنجره نفتی و سازند سرچاهان در پنجره گازی قرار دارند. نسبت تبدیل برای سازند سرچاهان، 95 درصد است در حالی که این نسبت برای سازندهای سروک و سورمه صفر میباشد.