ارزیابی پتانسیل هیدروکربن‌زایی و تاریخچه تدفین سنگ‌های مادر محتمل در میدان سلمان، شرق خلیج فارس

نویسندگان

1 گروه اکتشاف، دانشکده مهندسی معدن و متالورژی، دانشگاه یزد، یزد، ایران

2 گروه مهندسی نفت، دانشکده مهندسی نفت، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران

doi
10.52547/esrj.12.2.112
چکیده

میدان سلمان، یکی از مهم­ترین میادین تولیدی در بخش شرقی خلیج فارس محسوب می­شود که در افق­های کنگان/دالان دارای گاز و در افق­های سورمه، گدوان و داریان دارای نفت است. پژوهش حاضر به بررسی پتانسیل هیدروکربن­زایی سازندهای گورپی، سروک، کژدمی، داریان، گدوان، فهلیان، سورمه و سرچاهان در میدان سلمان با استفاده از اطلاعات پیرولیز راک­اول، انعکاس ویترینایت و نتایج مدل­سازی یک بعدی در یکی از چاه­های عمیق میدان، می­پردازد. بدین منظور 50 نمونه سنگ، بجز سازند سرچاهان، از اعماق مختلف در دو چاه، مورد آنالیز و ارزیابی قرار گرفت. نمونه­های مربوط به سازندهای سروک و سورمه به ترتیب پتانسیل هیدروکربن­زایی خوب و متوسط را نشان دادند در حالی که بقیه نمونه­ها دارای پتانسیل ضعیف بودند. مواد آلی سازند سروک دارای کروژن تیپ II و مواد آلی سازند سورمه دارای کروژن تیپ II/III بودند. بنابر انعکاس ویترینایت حاصل از پتروگرافی و مدلسازی، سازند سروک نابالغ، سازند سورمه در اوایل پنجره نفتی و سازند سرچاهان در پنجره گازی قرار دارند. نسبت تبدیل برای سازند سرچاهان، 95 درصد است در حالی که این نسبت برای سازندهای سروک و سورمه صفر می­باشد.