ویژگیهای برنامهی درسی صلحمحور بر اساس آموزههای فلسفهی میانفرهنگی
نویسندگان
1 دانشیار فلسفهی تعلیم و تربیت,, دانشکدهی علوم تربیتی دانشگاه شیراز
2 فوق دکترای تاریخ تفکر و استاد دانشگاه های پتسدام و زارلند آلمان
3 دکترای فلسفهی تعلیم و تربیت و استادیار دانشکدهی علوم تربیتی دانشگاه شیراز
4 دانشجوی دکترای فلسفهی تعلیم و تربیت، پردیس دانشگاه شیراز
doi
10.22099/jcr.2019.5231چکیده
برای ایجاد و توسعهی صلح، دو عامل نقش تعیینکننده دارند: «گفتوگوی چندجانبهی میانفرهنگی» و «آموزش صلح». پژوهش حاضر تلاشی است در جهت تدوین یک برنامهی درسی صلحمحور با استفاده از آموزههای فلسفه یا بینش میانفرهنگی. در این پژوهش که با روش تحلیلی-استنتاجی صورت گرفته است، ابتدا با استناد به دیدگاههای صاحبنظران و یافتههای پژوهشهای پیشین، از ضرورت نگاه میان فرهنگی به صلح و آموزش صلح گفتهایم. سپس به بررسی مختصر و نقد طرحهای صلح پیشین و همچنین مطالعات آموزش صلح پرداختهشده است. آنگاه با معرفی «فلسفهی میانفرهنگی» و برشمردن برخی خصوصیات آن، دلالتها و امتیازات این اندیشهی فلسفی را که میتواند برای ساخت یک برنامهی درسی صلح محور مورداستفاده قرار گیرد بیان نمودهایم. آموزههایی مثل: حقیقت منتشر، توجه به «دیگری»، گفتوگومحوری و توجه به مسائل عینی جامعه و بررسی انضمامی آنها. در پایان، ویژگیهای یک برنامهی درسی صلحمحور با رویکرد میانفرهنگی در چهار بخش: اهداف، محتوا، رویکردهای یاددهی-یادگیری و روشها و رویکردهای ارزشیابی بیانشده است. ویژگیهایی که میتواند برای تدوین یک برنامهی درسی صلحمحور با رویکرد میانفرهنگی مورداستفاده قرار گیرد.
