نقش تغییرات دما در پایداری محیطزیست شهر تهران
نویسندگان
1 گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.52547/esrj.12.1.222چکیده
مطالعه حاضر با سنجش تغییرات کمینه، بیشینه و میانگین دمای هوا و دمای سطح زمین و تغییرات پوشش گیاهی در سه دهه اخیر، پایداری محیطزیست شهر را در برابر گرمایش بررسی میکند. برای این منظور، تغییرات دمای کمینه، بیشینه و میانگین ایستگاههای مهرآباد و شمیران از سال 1988 تا 2017 مورد بررسی قرار گرفته است. تصاویر لندست نیز برای بررسی تغییرات سطح زمین به کار رفته است. نتایج تحلیل دمای هوا نشان دهنده وجود روند افزایشی در دوره زمانی مذکور است. با انجام آزمون پتیت، نقطه تغییر در اواخر دهه 1990 و ابتدای 2000 میلادی بهدست آمد؛ بهطوریکه میانگین دمای هوا C˚1 در ایستگاه مهرآباد و C˚2/1 در شمیران نسبت به قبل از نقطه تغییر افزایش نشان میدهد. رشد افقی شهر با کاهش وسعت پوشش گیاهی همراه بوده و میانگین دمای سطح زمین بیش از C˚2 افزایش یافته است. از اینرو، روند افزایشی دما همراه با ساختوسازهای بیرویه و ناپایداری فضای سبز، به عنوان عوامل اثرگذار بر پایداری محیطزیست مورد توجه قرار گرفته است. این مسئله نشانهای از تشدید گرمایش و ضرورت ارائه راهکارهای مناسب است.