فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این تحقیق، در ابتدا ماهی پنجزاری باله نارنجی (Leiognathus bindus) توسط آنزیم آلکالاز با نسبت آنزیم به سوبسترای 100:1 به مدت 300 دقیقه هیدرولیز و درجه هیدرولیز طی 5 ساعت اندازه‌گیری شد. هم‌چنین نمونه هیدرولیز شده در زمان 240 دقیقه هیدرولیز توسط غشا‌های الترافیلتر با وزن‌های 3، 10 و 30 کیلودالتون جداسازی شد و 4 جزء پپتیدی به‌دست آمد. در ادامه، خاصیت ضد‌اکسیدانی (مهارکنندگی رادیکال‌های آزاد DPPH و ABTS) پروتئین هیدرولیز شده در زمان‌های مختلف هیدرولیز و هم‌چنین فراکسیون­های پپتیدی اندازه‌گیری شد. درجه هیدرولیز در زمان 240 دقیقه پس از هیدرولیز بالاترین میزان را به خود اختصاص داد (11/2± 43/55%). پروتئین هیدرولیز شده ماهی دارای مقدار بالایی از اسیدهای آمینه آب‌گریز بود (6/50%) که عامل ایجاد خاصیت ضداکسیدانی می‌باشند. نتایج مهار رادیکال DPPH نیز نشان داد که بالاترین میزان مهار‌کنندگی در زمان 240 دقیقه هیدرولیز مشاهده شد (46/1± 59/75%). هم‌چنین، جزء پپتیدی با وزن مولکولی 10-3 کیلودالتون دارای خاصیت مهارکنندگی بالاتری نسبت به سایر فراکسیون­ها بود (96/2± 58/80% در غلظت 5 میلی‌گرم بر میلی‌لیتر). بر اساس میزان مهار رادیکال آزاد ABTS، بالاترین میزان مهار‌کنندگی در زمان 240 دقیقه هیدرولیز با میزان 63/0± 54/50% گزارش شد. هم‌چنین در بین همه اجزای پپتیدی، جزء پپتیدی با وزن مولکولی 10-3 کیلودالتون به طور معنی‌داری دارای قدرت مهارکنندگی بالاتری نسبت به سایر اجزای پپتیدی بود (درصد مهار‌کنندگی 44/0± 58/84% در غلظت 5 میلی‌گرم بر میلی‌لیتر). نتایج این بررسی نشان داد که پپتیدهای حاصل از هیدرولیز آنزیمی ماهی پنجزاری باله نارنجی می­تواند به عنوان یک ضداکسیدان طبیعی در فرمولاسیون غذاداروها مورد استفاده واقع گردد.