نگاهی جدید به عوامل مؤثر بر دسترسی(مطالعۀ موردی: شیراز،محلۀ معالی‎آباد و ملاصدرا)

نویسندگان

1 استادیار گروه شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قزوین

2 کارشناس ارشد شهرسازی، گروه معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بوشهر

3 کارشناس ارشد شهرسازی، دانشگاه شیراز

doi
10.22059/jhgr.2014.50601
چکیده

دسترسی از مهم‎ترین خصوصیات یک شهر خوب به‎شمار می‎رود و امروزه، حل مسائل دسترسی در شهرها و بهبودبخشیدن به کیفیت آن، از اهداف عمدۀ شهرها و شهرسازی محسوب می‎شود. بسیار مهم است که بتوانیم قدرت انتخاب و تنوع را در دسترسی به فعالیت‌ها، منابع، اطلاعات و مکان‌های گوناگون، برای تمام اقشار جامعه فراهم کنیم. هدف از این پژوهش تعیین عوامل جدید تأثیرگذار بر دسترسی و شعاع دسترسی، به غیر از عوامل اشاره شده است که به ارائۀ تعریفی جدید از دسترسی می‎انجامد. همچنین فرضیه‎ای که نویسندگان آن دنبال می‎کنند، این است که به نظر می‎رسد برخی از ویژگی‎های فردی (مانند شرایط جسمی، سن، جنسیت)، وضعیت خانوادگی و عواملی چون سواد، دسترسی به اینترنت، شیوه‎های جدید تجارت و حضور دیگر افراد، همچنین عوامل وابستۀ مرتبط با حمل و نقل و عوامل محیطی، بر دسترسی و  به‎تبع آن، بر شعاع دسترسی به کاربری‎های شهری تأثیرگذار است. این پژوهش با توجه به اهداف بیان‎شده، از نوع پژوهش‎های کاربردی بوده و روش جمع‎آوری اطلاعات به‎صورت مطالعات اسنادی است و همچنین، روش‎های میدانی (پرسش‎نامه) و دلفی (مصاحبه با متخصصان) در این پژوهش به‎کار گرفته شده است. از مهم‎ترین نتایج این پژوهش می‎توان به توجه بیشتر مردان نسبت به زنان به عامل شلوغی و حضور دیگر افراد در مکان‎های مختلف، بالاتر بودن سواد، میزان استفاده از شیوه‎های جدید تجارت و تأثیر عامل حضور دیگران در بین مجردان نسبت به متأهلان و همچنین عدم تفاوت در شاخص‎های بیان‎شده، بین محلات معالی‎آباد و ملاصدرا اشاره کرد.