نقش ساختار مشارکت کلاسی در اثربخشی رویکرد توجه به فرم غیرمستقیم

نویسندگان

1 دانشیار گروه زبان انگلیسی دانشگاه علامه محدث نوری، نور، ایران.

2 کارشناس ارشد رشته آموزش زبان انگلیسی از دانشگاه علامه محدث نوری، نور، ایران.

doi
10.52547/LRR.13.6.6
چکیده

یکی از موضوعات قابل‌توجه در زمینۀ آموزش زبان دوم، نقش ساختار مشارکت کلاسی در شکلگیری توجه به فرم غیرمستقیم در آموزش نکات گرامری است (; Lehrer & Palincsar, 2004 (Nassaji, 2010 & 2013. هدف مطالعۀ حاضر بررسی میزان کاربرد توجه به فرم غیرمستقیم در ساختارهای مشارکت کلاسی معلم ـ دانش‏آموز و اثربخشی آن در فراگیری زمان گذشته افعال باقاعده و بیقاعده از طریق فعالیت املاء ـ انشاء بود. بدین منظور، پس از برگزاری آزمون تعیین سطح برای یک گروه هفتاد نفری از شرکت‏کنندگان، 32 نفر از زبان‏آموزهای سطح پیش‌متوسط انتخاب شدند و سپس به‏طور تصادفی در سه ساختار مشارکتی (ده نفر در گروه انفرادی، دوازده نفر در گروه‏های کوچک و ده نفر در گروه کلاسی) قرار گرفتند. آموزش توجه به فرم غیرمستقیم در ده جلسه و به مدت دو ماه و نیم به طول انجامید. تعاملات بین معلمان و دانش‌آموزان در هر سه گروه به‏صورت صوتی ضبط، بازنویسی و کدگذاری شدند. بخش‌های زبانی به‌عنوان واحد تجزیه و تحلیل فراوانی توجه به فرم غیرمستقیم قرار گرفت. نتایج حاکی از آن بود که اکثر بخش‌های زبانی در تعاملات انفرادی رخ دادند و عمدتاً از نوع واکنشی بودند. نتایج آزمون تحلیل کی دو (توان دوم کا) نشان داد که ارتباط معناداری بین نوع ساختار مشارکت کلاسی و استفاده از رویکرد توجه به فرم غیرمستقیم وجود دارد. همچنین مشخص شد باوجودی که بخش‌های زبانی اکثراً در ساختار تعاملات انفرادی رخ دادند، اما اثربخشی آنها بیشتر در ساختار گروه‏های کوچک صورت گرفت.