شبیهسازی پارامترهای اقلیمی بارش و دبی استان تهران تحت مدل CanESM2 (براساس تطبیق دوشاخص خشکسالی SPI و SSI)
نویسندگان
1 گروه انرژیهای نو و محیط زیست، دانشکده علوم و فنون نوین، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 گروه انرژیهای نو و محیط زیست، دانشکده علوم و فنون نوین، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 گروه انرژیهای نو و محیط زیست، دانشکده علوم و فنون نوین، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.52547/esrj.11.3.149چکیده
بررسی خشکسالی به عنوان یکی از مخاطرات طبیعی، که زندگی اکثر مردم به آن گره خورده است، بسیار حائز اهمیت است. جهت آماده سازی در مقابله با خشکسالی و کاهش خسارات ناشی از آن از روشهای شبیهسازی، مدلسازی و تهیه مقدمات احتمال وقوع خشکسالی، استفاده میشود. در این مطالعه برای فراهم آوردن یک دید کلی از شرایط خشکسالی آینده از دو شاخص خشکسالی SSI و SPI استفاده گردید. در گام اول دادههای مربوط به دبی و بارش با استفاده از مدل CanESM2 تحت سناریو انتشار RCP4.5 و مدل ریزمقیاس SDSM برای دوره 2050-2020 پیشبینی شد سپس با توجه به موقعیت جغرافیایی هر ایستگاه مناسبترین تابع توزیع تجمعی برای هر شاخص در هر ایستگاه انتخاب گردید و امکان محاسبه شاخصهای خشکسالی SSI و SPI فراهم گردید. نتایج نشان داد در دوره آتی براساس شاخص SSI، ایستگاه شریفآباد بیشترین مقدار خشکسالی (74/2-) را داراست و همچنین براساس شاخص SPIبیشترین مقدار شاخص خشکسالی (17/2-) مربوط به ایستگاه لتیان است. لازم به ذکر است که تطابق دو شاخص در ایستگاههای نمرود و لتیان نیز با ترسیم متناظر منحنی تغییرات در طی دوره مطالعاتی نشان داد که اختلاف مقادیر عددی این دو کمیت، تنها برای 5 سال از انطباق مناسبی برخوردار نیست.