سنجش تأثیر طرح مسکن در بازآفرینی محلات شهری بافت های فرسوده؛ (نمونه موردی: محله آب انبار نو شهر ساری)
نویسندگان
1 استادیار مدعو گروه معماری، واحد سمنان، دانشگاه آزاد
2 دانشجوی دکتری مهندسی معماری، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران.
3 استادیار گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
4 استادیار گروه معماری، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران.
doi
10.22034/jgeoq.2023.352892.3793چکیده
در سالهای اخیر با اولویت یافتن پارادایم پایداری، توسعه پایدار و رویکرد بازآفرینی شهری پایدار، عرصه موضوعی جدیدی در ادبیات جهانی مطرح شده است. آنچه که در این حوزۀ مورد کمتوجهی قرار گرفته، موضوع الگوی مناسب محلی مسکن در بافتهای فرسوده است که ضرورت ِتوجه بدان را دوچندان نموده است. هدف پژوهش حاضر، دستیابی به الگوی کالبدی طرح مسکن جهت بازآفرینی شهری محلۀ آب انبارنو ساری است. روش پژوهش توصیفی، تحلیلی و اکتشافی و رویکرد حاکم پیمایشی است. با مطالعۀ ادبیات نظری ومشورتِ متخصصین، پرسشنامۀ محقق ساخت 94 مؤلفهایی تهیه ودر اختیار جامعه آماری،50 کارشناس ِخبره و آشنا با محل و متخصصِ امر قرار گرفت. اطلاعات ِپرسشنامه جهت تحلیل اولیه و انجام آزمونهای آماری وارد نرمافزار SPSS، آنگاه برای مدلسازی ساختاری تأثیر مؤلفۀ الگوی کالبدی طرح مسکن بر بازآفرینی شهری این محله، از نرم افزار Smart PLS بهره گرفته شد. نتایج حاصله، حاکی از تأثیر متوسط به بالای الگوی مسکن بر بازآفرینی این محله با ضریب مسیر 564/0 است. با حذف مؤلفههای نامرتبط در آزمون روایی تأییدی، الگوی بدستآمده شامل 8 زیرمؤلفۀ ریزدانگیتیرریزی و بیرونزدگی تیرهای چوبی زیرشیروانی(530/0)، سقف شیبدار بومی و لبههای ناودانی(712/0)، مصالح مدرن(436/0)، رنگ غالب جداره کالبد(436/0)، داشتن حیاط بعنوان بخشی از زیربنا(764/0)، رعایت تناسب توده مطابق سیستم طرح منظر شهری(821/0)، تاثیرخط آسمان پیوسته(611/0)، ارتفاع بلند فضای مفید داخلی مسکن(511/0) و 3 متغیر نفوذنایذیرینظام دسترسی به تودههای مسکونی(872/0)، ریتم غالب در جدارۀ معبر(635/0) و تعبیۀ عناصری مثل کوردرها و ...(679/0 معناداری قابل قبولی را بین مؤلفههای کالبدی طرح ِمسکن محلۀ آبانبارنو شهر ساری نشان دادند.